نهج الکرامه (گفته ها و نوشته های امام حسین علیه السلام) صفحه 179

1- 189. بحارالانوار، ج 78، ص 119؛ تحف العقول، ص 247؛ مستدرک الوسایل، ج 9، ص 153 .

بیداری دل ها

یَقْظَهُ الْقُلُوبِ

28 - عِبادَ اللَّهِ! إِتَّقُوا اللَّهَ وَ کُولُوا مِنَ الدُّنْیا عَلی حَذَرٍ؛

فَإِنَّ الُّدنْیا لَوْ بُقِیَتْ لِأَحَدٍ وَ بَقِیَ عَلَیها أَحَدٌ، کانَتِ الْأَنْبِیاءُ أَحَقَّ بِالْبَقاءِ وَ أَوْلی بِالِّرضا وَ أَرْضی بِالْقَضاءِ. غَیْرَ أَنَّ اللَّهَ تَعالی خَلَقَ الدُّنْیا لِلْلبَلاءِ وَ خَلَقَ أَهْلَها لِلْفَناءِ.

فَجَدِیدُها بالٍ، وَ نَعمُها مُضْمَحِلٌّ، وَ سُرُورُها مُکْفَهِرٌّ، وَ الْمَنْزِلُ بُلْغَهٌ، وَ الدّارُ قُلْعَهٌ.

فَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَیْرَ الزَّادِ التَّقْوی وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ.(1)

28 - ای بندگان خدا! از خدا پروا داشته باشید و از دنیا بپرهیزید. اگر بنا بود که دنیا برای کسی باقی بماند و یا کسی همواره در دنیا باقی بماند، پیامبران برای بقاء در آن سزاوارتر و کسب خشنودی برای آنها بهتر و با قضای الهی موافق تر بود. اما خدای متعال دنیا را برای آزمایش آفرید و اهل دنیا را هم برای فانی شدن خلق کرد.

پس تازه هایش کهنه شدنی و نعمت هایش از بین رفتنی و شادمانی آن گرفتگی و تلخی است. دنیا خانه کفاف و کوچ کردن است.

پس برای آخرت خود توشه برگیرید که همانا بهترین توشه پرهیزکاری است و از خدا پروا داشته باشید شاید رستگار شوید.