نهج الکرامه (گفته ها و نوشته های امام حسین علیه السلام) صفحه 196

غَرَضِکَ، وَ لاتَرْمِنا بِالْعَداوَهِ مِنْ مَکانٍ قَریبٍ.

فَإِنَّکَ وَاللَّهِ قَدْ أَطَعْتَ فینا رَجُلاً ما قَدِمَ إِسْلامُهُ، وَلا حَدَثَ نِفاقُهُ، وَلا نَظَر لَکَ، فَانْظُرْ لِنَفْسِکَ أَوْ دَعْ.(1)

سخنرانی حماسی در مِنی

خُطْبَهٌ حِماسیَّهٌ بِمِنی

4 - إِعْتَبِرُوا أَیُّهَا النَّاسُ بِما وَعَظَ اللَّهُ بِهِ أَوْلِیاءَهُ مِنْ سُوءِ ثَنائِه عَلَی الْأَحْبارِ إِذْ یَقُولُ «لَوْلا یَنْها هُمُ الرَّبّانیُّونَ وَ الْأَحْبارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ»(2) وَ قالَ «لُعِنَ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ بَنی إِسْرائِیْلَ» إِلی قَوْلِهِ «لَبِئْسَ ما کانُوا یَفْعَلُونَ»(3)

پایگاه نزدیک، تیر دشمنی به سوی ما پرتاب نکن.

به خدا سوگند تو درباره ما از کسی پیروی می کنی که او (عمروبن عاص) سابقه ای در اسلام ندارد و نفاقش چیز جدیدی نیست و نظر او به سود تو نمی باشد. به خود بیندیش یا عمروبن عاص را رها کن.

4 - هان ای مردم! از آنچه خداوند دوستان خود را با سرزنش علمای یهود پند داده است عبرت گیرید، آن گاه که می فرماید: «چرا دانشمندان مسیحیت و علمای یهود آنان را از سخنانی که گناه است باز نمی دارند؟» هم چنین فرمود: «عده ای از بنی اسرائیل که کافر شدند مورد لعنت قرار گرفتند، تا آنجا که می فرماید: «چه بد بود آنچه عمل می کردند».