نهج الکرامه (گفته ها و نوشته های امام حسین علیه السلام) صفحه 25

1- 18. سوره الضحی، الآیه 11 .

2- 19. بحارالانوار، ج 24، ص 53؛ المحاسن، ج 1، ص 218؛ نورالثقلین، ج 5، ص 602.

3- 20. سوره الشمس، الآیه 1 .

قُلْتُ: «وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها»(1) قالَ علیه السلام :

ذاکَ أَمیرُالْمُؤْمِنینَ عَلِیُّ بْنُ أَبی طالِبٍ عَلَیْهِ السَّلامُ یَتْلُو مُحَمَّداً صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ. قُلْتُ: «وَالنَّهارِ إِذا جَلاّها»(2) قالَ علیه السلام :

ذلِکَ الْقائِمُ عَلَیهِ السَّلامُ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَآلِهِ یَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلاً وَ قِسْطاً.(3)

عرض کردم مراد از «سوگند به ماه هنگامی که از پس ِ آن درآید» چیست؟ فرمود:

مراد امیرالمؤمنین علیه السلام است که پس از محمدصلی الله علیه وآله می آید.

عرض کردم: منظور از «سوگند به روز هنگامی که زمین را روشن می گرداند» چه می باشد؟ فرمود:

روز روشن قائم علیه السلام از خاندان محمدصلی الله علیه وآله است که زمین را پر از عدل و داد می کند.