نهج الکرامه (گفته ها و نوشته های امام حسین علیه السلام) صفحه 74

1- 70. احقاق الحق، ج 11، ص 423 .

2- 71. کامل الزیارات، ص 214؛ العوالم، ج 17، ص 536؛ بحارالانوار، ج 44، ص 279؛ مستدرک الوسایل، ج 10، ص 311.

3- 72. مناقب آل ابی طالب، ج 3، ص 239؛ الامالی الصدوق، ص 20؛ کامل الزیارات، ص 215؛ بحارالانوار، ج 44، ص 284 .

12 - أَنَا قَتیلُ الْعَبْرَهِ، قُتِلْتُ مَکْرُوباً، وَ حَقیقٌ عَلَی اللَّهِ أَنْ لا یَأْتینی مَکْرُوبٌ قَطُّ إِلّا رَدَّهُ اللَّهُ أَوْ أقْلَبَهُ إِلی أَهْلِهِ مَسْرُوراً.(1)

12 - من کشته اشکم، با اندوه کشته شدم و بر خداوند است که اندوهگینی بر من وارد نشود مگر این که او را از حال اندوه باز گرداند یا با شادمانی به اهلش رساند.

من اولین کسی هستم که رجعت می کنم

أَنَا اَوَّلُ مَنْ یَرْجِعُ

13 - قالَ الْحُسَیْنُ عَلَیهِ السَّلامُ لِأَصْحابِهِ قَبْلَ أَنْ یُقْتَلَ:

اِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَآلِهِ قال لی

«یا بُنَیَّ إِنَّکَ سَتُساقُ إِلَی الْعِراقِ، وَهِیَ أَرْضٌ قَدِ الْتَقی بِهَا النَّبیوَّنَ وَ أَوْصِیاءُ النَّبیِّینَ، وَهِیَ أَرْضٌ تُدْعی عُمُوراً، وَ إِنَّکَ تُسْتَشْهَدُ بِها وَ یَسْتَشْهَدُ مَعَکَ جَماعَهٌ مِنْ أَصْحابِکَ لایَجِدُونَ أَلَمَ

13 - پیش از آن که امام حسین علیه السلام به شهادت برسد به اصحاب خود فرمود: رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود:

«ای فرزندم تو به سوی عراق خواهی رفت و آن سرزمینی است که پیامبران و جانشینان آنها بر آن گام نهاده اند و «عمور» نامیده می شود. تو و عده ای از یارانت که درد شمشیرها را احساس نمی کنند در آنجا به