پیام های عاشورا صفحه 243

بودند. دربارۀ «ابوثمامۀ صائدی» نوشته اند که «بصیر بود، از تکسواران عرب و از چهره های برجستۀ شیعه بود».(1)

نافع بن هلال، شب عاشورا پس از سخنان امام حسین علیه السلام برخاست و ضمن اعلام وفاداری گفت: «فَاِنّا عَلی نِیّاتِنا وَ بَصائِرِنا»(2)، ما همان انگیزه ها و بصیرت هایمان را داریم و از دست نداده ایم.

عابس بن ابی شبیب، وقتی خدمت امام رسید، به او چنین گفت: سلام بر تو ای ابا عبدالله! خدا را گواه می گیرم که من بر آیین تو و آیین و خطّ مشی پدرت هستم.(3)

پس از ماجرای عاشورا، وقتی در مسجد کوفه، به امام حسین علیه السلام توهین کردند و ابن زیاد، شهید عاشورا را دروغگو خواند، صحابی بزرگوار و روشندل، عبدالله بن عفیف ازدی در مجلس حضور داشت، برخاست و به دفاع از اهل بیت و ردّ سخنان والی کوفی گفت: دروغگو پسر دروغگو تو هستی و پدرت و کسی که تو را امارت و ولایت داد و پدرش، ای ابن مرجانه! آیا فرزندانِ پیامبران را می کشید و سخنِ صدّیقان می گویید؟(4)

بُرَیر در صحنۀ کربلا وقتی با بعضی از چهره های خبیثِ سپاه دشمن گفت گو می کرد، گفت: «اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذیٖ زادَنیٖ فیٖکُمْ بَصیٖرَهً»(5)، سپاس خدایی را که بصیرت و شناخت مرا دربارۀ شما افزون ساخت.

چه کلام عبدالله عفیف و چه کلام بریر بن خضیر، نشان دهندۀ بصیرت

1- (1) - ارشاد، شیخ مفید، ج 2، ص 46.
2- (2) - عنصر شجاعت، ج 1، ص 316.
3- (3) - وقعه الطّف، ص 237.
4- (4) - همان، ص 266.
5- (5) - عنصر شجاعت، ج 1، ص 164.