- ریشه های عزاداری 1
- تاریخی 1
- مقدمه 1
- روایی 2
- اشاره 2
- فلسفه، آثار و فواید عزاداری 2
- انتقال فرهنگی 3
- یاد حادثه در قالب سنت 3
- اعلام طرفداری از ستمدیده 3
- اعلام بیزاری از ستمگر 3
- الگودهی 4
- مانور معنوی _ سیاسی 4
- استفاده از اهرم و قدرت مظلومیت 4
- تقویت روحیه دینی 4
- آموزش معارف دینی 4
- تلطیف روح انسانی 5
- هم بستگی دینی و اجتماعی 5
- ارزش ها و پیام های عاشورا 5
- منافع مادی 5
- احیای ارزش ها و پیام های عاشورا 5
- آزادمردی 6
- موج شکنی 6
- ترجیح مکتب بر خود 6
- غیرت دینی 6
- عزت نفس 6
- نظم و انضباط 7
- شجاعت 7
- وفاداری به امام 7
- اهمیت دادن به نماز 7
- پرسش ها و پاسخ ها 8
- آیا عزاداری ساخته سیاست دیلمیان و صفویان است؟ 8
- رعایت اصول انسانی حتی نسبت به دشمن 8
- توبه پذیری و گذشت 8
- عشق به دعا و مناجات 8
- آیا عزاداری ارضای حس خون خواری نیست؟ 9
- آیا گریه کردن و اشک ریختن نشانه ضعف نیست؟ 9
- نتیجه گیری 10
- آیا هیچ آفتی عزاداری را تهدید می کند؟ 10
از پیام های نهضت عاشورا که جنبه فرا ملیتی هم دارد، آزادمردی است. وقتی که لشکریان عمربن سعد، بین امام (ع) و خیمه گاهش که محل استقرار زنان و کودکان بود،حایل شدند اهل حرم را مورد تهدید قرار دارند، امام (ع) با همان حال دشواری که داشت،خطاب به لشکریان فرمود «وَیْلَکُم ْ یا شیعَه َ آل ِ أبی سُفیان ِ إن لَم ْ یَکُن ْ لکم دین ُ وَ کُنْتُم ْلاتَحافون َ المَعادَ فکُونُوا احراراً فَی َ دُنیاکُم ْ»؛ و ای بر شما ای پیروان آل ابوسفیان، اگر دین ندارید و از روز قیامت نمی ترسید دست کم در دنیای خود آزاد مرد باشید.» در همان وضع در برابر دشمن بی اینکه بیمی از دشمن به خود راه بدهد، به نماز می ایستد.در این سخت امام (ع) می خواهد بفرماید که جنگ هم برای خود قانونی دارد.بی گناهان و آنانی که در جنگ شرکت ندارند، به خصوص زنان و کودکان، نباید آزار و اذیت بشوند.حمله به آنان خلاف جوان مردی و انسانیت است. حتی اگر کسی دین هم ندارید و آخرت را باور نمی کنید، این نکته را دریابید
و به این اصل انسانی و آزاد مردی پای بند باشید.
اهمیت دادن به نماز
از ارزش ها و پیام های عاشورا، اهمیت دادن به نماز، آن هم در اوّل وقت است.هنگامی که یکی یاران امام (ع) به نام ابوثمامه صیداوی _ روز عاشورا در بحبوحه جنگ _ امام (ع) را به یاد نماز می اندازد، امام (ع) برای او دعا می کند و می فرماید: «خدا تو را رحمت کند» در همان وضع در برابر دشمن بی این که بیمی از دشمن به خود راه بدهد، به نماز می ایستد.
شجاعت
شجاعت در نبرد با دشمن و در میدان جنگ، از پیام های عاشوراست. علاوه بر اینکه خود امام (ع) فردی شجاع بود و با همه زخم هایی که بر او وارد شده بود، چون شیر غّران به صفوف دشمن حمله می کرد و افراد دشمن چون ملخ از جلوی او فرار می کردند، یاران او نیز افرادی شجاع بودند؛ درباره عابس نقل می کنند که وقتی به میدان نبرد آمد و مبارزه می طلبید، کسی جرئت مبارزه با او را نکرده و او که دشمنان را این قدر زبون و ترسو یافته بود، از روی شجاعت زره و کلاه خود، را از تن در آورد و بی لباس جنگی، به صف دشمن حمله کرد.
وفاداری به امام
از ارزش ها و پیام های عاشورا، وفاداری به امام و رهبر و حمایت از او تا آخرین نفس و آخرین قطره خون است: شب عاشورا امام حسین (ع) طی خطبه ای از همراهان خواست او را تنها بگذارند، چون دشمن فقط با او کار دارد، ولی هیچ یک از همراهان آن شب امام را ترک نکردند، بلکه هر کدام در برابر امام، اظهار وفاداری و آمادگی برای کشته شدن در رکاب آن حضرت را کردند؛ یکی از یاران آن حضرت به نام زهیر بن قین اظهارداشت: به خدا قسم پسر پیغمبر، دوست داشتم هزار بار کشته و باز زنده شوم تا خداوند تو و برادران و فرزندان و اهل بیت تو را زنده بدارد.
نظم و انضباط
از پیام های عاشورا، رعایت نظم و انضباط است حتی در آن جایی که امیدی به مؤثر بودن آن نیست. روز عاشورا امام حسین (ع) یاران اندک خود را مرتب و منظم کرد و به آنان آرایش جنگی داد. زهیر بن قین را در میمنه سپاه قرار داد و حبیب بن مظاهر را در میسره سپاه گماشت و پرچم جنگ را به دست برادرش عباس (ع) داد و خود در قلب لشکر قرار گرفت. خندقی پشت خیمه ها حفر کرد و آتش در آن بر افروخت، تا دشمن از آن سمت به خیمه حمله نکند.