آیات ولایت در قرآن صفحه 100

می‌کند؛ چون او صرّاف سخن است و می‌داند که این حدیث، روایت محکمی است که جای هیچ‌گونه شک و تردید ندارد.

به وسیله حدیث ثقلین ثابت می‌شود که اولو الامر، ائمّه اطهار علیهم السلام هستند، که هر کدام در زمان خویش واجب الاطاعه بوده‌اند و پیروی از آنها بدون هیچ قید و شرطی لازم بوده است.

علاوه بر حدیث ثقلین، روایات خاصّ دیگری نیز داریم، که در شأن آیه شریفه وارد شده است.

در اینجا به دو نمونه آن اکتفا می‌کنیم:

1- شیخ سلیمان حنفی قندوزی در «ینابیع المودّة» صفحه 116، می‌نویسد:

شخصی از امام علیّ بن أبی طالب علیه السلام سؤال کرد: کمترین چیزی که انسان را از خطّ صحیح خارج می‌کند و او را جزء گمراهان قرار می‌دهد چیست؟ حضرت فرمودند: این که حجّت الهی را فراموش کند و از او اطاعت ننماید، هر کس از حجّت الهی اطاعت نکند گمراه است.

آن شخص دوباره پرسید: توضیح بیشتری بدهید، این حجّت الهی که اشاره کردید کیست؟

حضرت فرمود: همان کس که در آیه 59 سوره نساء، به عنوان اولو الامر از او یاد شده است.

سؤال‌کننده برای بار سوم پرسید: اولو الامر چه کسی است؟ لطفاً روشنتر بیان کنید.

امام در پاسخ فرمودند: همان کسی است که پیامبر بارها درباره‌اش فرمود:

إِنّی تَرَکْتُ فِیکُمْ أَمْرَیْنِ لَنْ تَضِلّوا بَعْدِی إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِما کِتابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عِتْرَتِی أَهْلَ بَیْتی

حجّت کسی است که در این حدیث آمده است، اولو الامر شخصی است که در این روایت مطرح شده است.

در این روایت پیوند و ارتباط بین حدیث ثقلین و اولو الامر بوضوح بیان شده است.

2- أبو بکر مؤمن شیرازی از ابن عبّاس چنین نقل می‌کند: