آیات ولایت در قرآن صفحه 20

نصاری، درهم پیچیده شده بود و همه آنها یا تسلیم مسلمانان شده و یا مجبور به هجرت گشته بودند؛ بنابراین، طبق آنچه در آیه 41 سوره مائده آمده است، ترس و بیم پیامبر صلی الله علیه و آله از مسلمانان و ایمان‌آورندگان بود، نه از بیگانگان از اسلام!

بدین جهت تفسیر آیه به یهود و نصاری، تفسیر ناسازگاری است، همان‌گونه که هرگونه تفسیری بجز تفسیر بر ولایت امیر مؤمنان علیّ بن أبی طالب علیه السلام متناسب با محتوای آیه ولایت نیست.

بنابراین، آیه شریفه مذکور با شرح و توضیحی که در بالا آمد جواب محکم و مستدل و متین و دندانشکنی است به همه کسانی که امامت و خلافت بلافصل حضرت علیّ بن أبی طالب علیه السلام را انکار می‌کنند.

راه دوم: تفسیر آیه تبلیغ در سایه روایات‌

راه دوم: تفسیر آیه تبلیغ در سایه روایات

دومین راه برای تفسیر آیه شریفه، کمک گرفتن از احادیث و روایاتی که در شأن نزول آن وارده شده و نظریّات و آراء مفسّران و دانشمندان اسلامی و تاریخ اسلام است.

عدّه زیادی از محدّثان صدر اسلام معتقدند که آیه فوق در شأن امیر مؤمنان علی علیه السلام نازل شده است. از جمله این دانشمندان:

1- «ابن عبّاس» راوی، مفسّر معروف و کاتب وحی، که مورد قبول شیعه و اهل سنّت است.

2- «جابر بن عبد الله انصاری» چهره‌ای بسیار آشنا که او نیز مورد قبول هر دو گروه می‌باشد.

3- «ابو سعید خدری» از بزرگان اصحاب پیامبر که بسیار مورد احترام است.

4- «عبد الله بن مسعود» یکی از نویسندگان وحی و از مفسّران قرآن کریم.

5- «أبو هریره» از راویان پرکار مورد قبول اهل سنّت.

6 و 7- «حذیفه» و «براء بن عازب» دو تن از معاریف اصحاب پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله.