آیات ولایت در قرآن صفحه 201

الطَّیِّبُ مِنَ الْمالِ؛ عفو، گزیده و بهترین قسمت اموال است.» «1»

و از این نوع اموال باید به نیازمندان کمک کنیم، نه این که هر چه اضافه و غیر مورد نیاز باشد و مورد مصرف قرار نگیرد را به فقراء بدهیم، چون در این صورت به حقیقت برّ و نیکوکاری دست نخواهیم یافت، همان‌گونه که خداوند متعال می‌فرماید: «لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتّی تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ «2»».

بنابراین، آیه «قُلِ الْعَفْوَ» به احتمال قوی سفارش به پرداخت اموال بی‌مصرف و مازاد بر نیاز نمی‌کند، بلکه سفارش می‌کند که از بهترین‌ها انتخاب و به فقرا داده شود و این، همان ایثاری است که در آیات سوره دهر به آن اشاره شده است.

با توجّه به مطالب فوق، آیه «قُلِ الْعَفْوَ» نه تنها تضادّ و منافاتی با شأن نزول آیات سوره دهر ندارد، بلکه هماهنگ با آن می‌باشد و آن را تأیید می‌کند.

3. آیات سوره دهر عامّ است، یا خاصّ؟

3. آیات سوره دهر عامّ است، یا خاصّ؟

سؤال: آیا آیات سوره دهر، که در وصف «ابرار» نازل شده و به پاداش‌های «نیکان» در جهان آخرت اشاره دارد، اختصاص به حضرت علی علیه السلام و همسر و فرزندانش دارد، یا عامّ است و شامل تمام کسانی که اوصاف ابرار را داشته باشند می‌شود؟ اگر احتمال دوم صحیح است «3»، پس چرا این آیات را منحصر به خاندان پیامبر کردید؟

پاسخ: اوّلًا: نشانه‌ها و قرائنی در این آیات شریفه دیده می‌شود که با وجود آن نمی‌توان این آیات را به همه ابرار تطبیق داد، بلکه طبق این نشانه‌ها باید آیات مذکور را به ابرار خاصّی تطبیق دهیم؛ مثلًا از این آیات استفاده می‌شود که ابرار