و دیگران نگاه کردن.
این که انسان حقّ خود و دیگران را با یک چشم ببیند بسیار مهمّ است و لهذا در روایت دیگری میخوانیم:
انَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمَرْءَ الْمُسْلِمَ الَّذِی یُحِبُّ لِاخیهِ ما یُحِبُّ لِنَفْسِه وَ یُکِرْهُ لَهُ مَا یُکْرِهُ لِنَفْسِه. «1»
2. کمّیّت معیار عمل نیست!
2. کمّیّت معیار عمل نیست!
یکی دیگر از پیامهای مهمّ آیات سوره دهر این است که معیار ارزشها در اسلام کیفیّت و چگونگی عمل است، نه کمّیّت و مقدار آن! زیرا تمام آنچه را این خانواده محترم انفاق کردند بیش از چند کیلو جو نبود، امّا از آنجا که این کار توأم با اخلاص بود و فقط برای رضای خداوند انجام شد، ارزش کار آنها را بقدری بالا برد که پاداشهای بیسابقهای در قرآن برای کار آنها در نظر گرفته شد.
اخلاص حقیقتاً معجزه میکند، گاه کاری را هزار برابر، گاه یک میلیون برابر و گاه یک میلیارد برابر و گاه ممکن است به اندازه عبادت تمام جنّ و انس تا دامنه قیامت ارزشمند سازد. «2» علامت اخلاص این است که انسان مخلص بجز خداوند از هیچ کس توقّع و انتظار پاداش، بلکه قدردانی ندارد؛ و گاه اخلاص به جایی میرسد که برای او قدردانی و فحّاشی یکسان میشود! نه از آن خوشحال و سرمست و نه از این ناامید و پشیمان میگردد. خوشا به حال چنین انسانهای مخلصی.