آیات ولایت در قرآن صفحه 224

توسّل ما با کار بت‌پرستان بسیار روشن است و کسی که توسّل شیعه را تشبیه به کار بت‌پرستان می‌کند، انصافاً که انسان بی‌انصافی است!

گذشته از این که توسّل به چوب و سنگی که هیچ نفع و ضرری ندارد، با توسّل به امام و پیامبر و قرآن، که ارزشمند و در پیشگاه خداوند قرب فراوانی دارد، قابل مقایسه نیست. نتیجه این که توسّل منافاتی با توحید ذات، توحید صفات و توحید در عبادت ندارد. پس این که وهّابی‌ها آن را منافات با توحید می‌دانند، منظورشان چیست؟ آن‌ها توسّل را با چه شاخه‌ای از توحید ناسازگار می‌بینند؟

پاسخ: ظاهراً منظور وهّابی‌ها از این که توسّل را شرک می‌دانند، آن است که توسّل منافات با توحید افعالی دارد. زیرا کسی که به پیامبر، یا امامی متوسّل می‌شود و انجام کار یا حلّ مشکلی را از او طلب می‌کند، برای غیر خداوند تأثیر قائل شده است، و می‌دانیم که تأثیر تنها از آنِ خداوند است و اگر کسی معتقد شود غیر از خداوند، تأثیرگذاری در عالم هستی می‌باشد، چنین کسی مشرک محسوب می‌شود.

و لکن در پاسخ به این مطلب می‌گوییم: شیعه، پیامبر و امام و قرآن مجید، و خلاصه آنچه که در توسّلاتش به آن متوسّل می‌شود، را دستگاه تأثیرگذاری در جهان هستی در عرض خداوند نمی‌داند، بلکه آن‌ها را در طول دستگاه آفرینش و با اذن و اجازه پروردگار مؤثّر می‌داند و این مطلب هیچ منافاتی با توحید افعالی ندارد. بله، اگر می‌گفتیم پیامبر و امام- نعوذ باللَّه- مستقلًاّ تأثیرگذار هستند، این شرک بود. ولی هیچ کس چنین چیزی نمی‌گوید. اگر می‌گوییم پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نزد خداوند برای ما شفاعت می‌کند تا خداوند کاری برای ما انجام دهد و مشکلی از مشکلات ما را حل کند، این شرک نیست؛ بلکه عین توحید است.

همان‌گونه که این مطلب در قرآن مجید نیز منعکس شده است. لا بد آقایان وهّابی‌ها قرآن را قبول دارند! آیه شریفه 49 سوره آل عمران پاسخ دندان‌شکنی به ادّعاها و اتّهام‌های واهی آن‌ها است. به شرح و تفسیر اجمالی این آیه توجّه کنید:

«أَنِی قَدْ جِئْتُکُمْ بِآیَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ»- حضرت عیسای مسیح علیه السلام به مردم