آیات ولایت در قرآن صفحه 263

است که با ارائه ویژگی‌ها و صفات ممتاز و منحصر به فرد حضرت امیر المؤمنین علیه السلام به معرّفی او پرداخته شود، تا قابل تطبیق بر هیچ کس، جز وجود مقدّس آن حضرت نباشد. و لهذا خداوند در قرآن مجید، این راه را انتخاب کرده و با ذکر فضایل خاصّ آن حضرت، در آیاتی از قرآن مجید، او را به عنوان ولیّ مؤمنان و جانشین بلافصل پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم معرّفی کرده است، هر چند کسانی که در قلبشان مرض و انحراف وجود دارد، این آیات را به گونه دیگر تفسیر می‌کنند.

سؤال دیگر: در حدیثی چنین می‌خوانیم:

«یونس بن عبد الرّحمن خدمت امام هشتم، حضرت رضا علیه السلام، می‌رسد و عرض می‌کند:

بعضی از مردم می‌پرسند نام علی علیه السلام در کجای قرآن آمده است؟

من در جواب می‌گویم: «وَ جَعَلْنا لَهُمْ لِسانَ صِدْقٍ عَلِیّاً «1»» آیا این پاسخ صحیح است؟

امام فرمود:

«صَدَقْتَ هُوَ هکَذا «2»؛ راست گفتی، مطلب همان‌طور است که تو می‌گویی!»

آیا این روایت با آنچه شما گفتید، که نام علی علیه السلام صریحاً در قرآن مجید نیامده، سازگار است؟

پاسخ: بدون شک واژه «علیّاً»، که در این آیه شریفه آمده، اسم شخص (و به تعبیر فنّی عَلَم) نیست، بلکه جنبه وصفی دارد و به عنوان صفتی برای کلمه «لسان» آمده است. و امّا حدیث مذکور از نظر سند اعتباری ندارد؛ زیرا یکی از راویان آن «احمد بن محمّد السّیاری» می‌باشد که فرد بسیار ضعیفی است، او کسی است که روایات تحریف قرآن را به صورت گسترده، نقل کرده است؛ بدین جهت روایاتی که او در سلسله سند آن باشد قابل قبول نیست، و فاقد اعتبار می‌باشد. مرحوم علّامه اردبیلی در شرح حال او می‌نویسد: «او مردی ضعیف و فاسد المذهب بوده