آیات ولایت در قرآن صفحه 66

6. عبد الله بن سلام 7. سلمة بن کهیل 8. عبد الله بن غالب 9. عقبة بن حکیم 10. عبد الله بن ابیّ.

علاوه بر این که از شخص حضرت علی علیه السلام نیز روایاتی در شأن نزول آیه شریفه نقل شده و آن حضرت بارها به این آیه استدلال کرده است.

مضمون روایات فوق چنین است: روزی حضرت علی علیه السلام در مسجد النّبی صلی الله علیه و آله مشغول نماز بود، نیازمندی وارد مسجد شد، و تقاضای خویش را مطرح کرد، کسی چیزی به او نداد «1». حضرت علی علیه السلام که در آن هنگام در حال رکوع بود با دست به آن نیازمند اشاره کرد، او آمد و انگشتر را از انگشت مبارک آن حضرت بیرون آورد و از مسجد رفت؛ در این هنگام آیه شریفه مورد بحث بر پیامبر صلی الله علیه و آله نازل شد.

مطلب مذکور مضمون بیش از چهل روایتی است که پیرامون آیه شریفه فوق نازل شده است؛ ما در اینجا به ذکر سه روایت از روایات چهل‌گانه فوق اکتفا می‌کنیم و این روایات را مخصوصاً از تفسیر فخر رازی نقل می‌کنیم:

1- رَوی عَطاء عَنْ ابْنِ عَبَّاس أَنَّها نَزَلَتْ فی عَلِیِّ بْنِ أَبی طالِب ... «2» شخصی به نام عطاء از ابن عبّاس، صحابی معروف و مفسّر قرآن، نقل می‌کند که او فرموده است: آیه ولایت در شأن علیّ بن أبی طالب علیهما السلام نازل شده است.

2- روی ان عبد الله بن سلام قال: لَمَّا نَزَلَتْ هذِه الْآیَةُ، قُلْتُ، یا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا رَأَیْتُ عَلِیّاً تَصَدَّقَ بِخاتَمِهِ عَلی مُحْتاجٍ وَ هُوَ راکِعٌ فَنَحْنُ نَتَوَلَّاهُ «3» روایت شده است که عبد الله بن سلام گفت: هنگامی که آیه شریفه «إنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ ...» نازل شد، به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله عرض کردم: هنگامی که علی انگشترش را به شخص نیازمندی صدقه داد من آنجا حاضر بودم و این صحنه را با چشم خود دیدم (حال با توجّه به نزول این آیه درباره ولایت او) من ولایت ایشان را می‌پذیرم.