بانک جامع عزاداری ویژه ماه محرم صفحه 100

طبری به سند خود از خالد بن جابر نقل می‌كند كه از امام حسن‌علیه السلام شنیدم كه بعد از كشته شدن امام علی‌علیه السلام در ضمن خطبه‌ای فرمود: «لقد قتلتم اللیلة رجلاً فی لیلة فیها نزل القران، و فیها رفع عیسی بن مریم‌علیه السلام و فیها قتل یوشع بن نون فتی موسی‌علیهما السلام، واللَّه ما سبقه احد كان قبله، ولایدركه احد یكون بعده. واللَّه ان كان رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله لیبعثه فی السریّة، و جبرئیل عن یمینه و میكائیل عن یساره، واللَّه ماترك صفراء ولابیضاء الاّ ثمانمائة او سبعمائة ارصدها لخادمه»؛(110) «شما امشب مردی را كشتید كه در آن شب قرآن نازل شد. و در آن شب عیسی بن مریم‌علیه السلام به آسمان رفته و یوشع بن نون جوانمرد موسی‌علیهما السلام كشته شد. به خدا سوگند! قبل از او كسی بر او سبقت نگرفته و بعد از او هیچ كس او را درك نخواهد كرد. به خدا سوگند! رسول خداصلی الله علیه وآله او را در سریه [جنگی می‌فرستاد، در حالی كه جبرئیل در طرف راست او و میكائیل در طرف چپ او بود. به خدا سوگند! هیچ زردی و سفیدی [طلا و نقره‌ای باقی نگذاشت به جز هشتصد و یا هفتصد درهم كه برای خادمش كنار گذارده بود.»

حاكم نیشابوری به سندش از ام‌بكر بن مسور نقل می‌كند كه گفت: چون حسن بن علی از دنیا رحلت نمود. زنان بنی هاشم برای او یك ماه نوحه‌سرایی كردند.(111)

مرثیه‌سرایی در سوگ امام حسین‌علیه السلام‌

اشاره

با مراجعه به مصادر حدیثی و تاریخی پی می‌بریم كه پیامبرصلی الله علیه وآله و اهل بیت‌علیهم السلام و صحابه و تابعین در زمان حیات خود اقامه عزا برای امام حسین‌علیه السلام داشته و در سوگ او مرثیه‌سرایی كرده‌اند. اینك به مواردی در این باره اشاره می‌كنیم:

حاكم نیشابوری به سند صحیح از ام‌الفضل نقل می‌كند كه: «انّها دخلت علی رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله فقالت: یا رسول اللَّه! انّی رأیت حلماً منكراً اللیلة، قال: و ما هو؟ قالت: انّه شدید، قال: و ما هو؟ قالت: رأیت كأنّ قطعة من جسدك قطعت و وضعت فی حجری. فقال رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله: رأیت خیراً، تلد فاطمة - ان شاء اللَّه - غلاماً فیكون فی حجرك، فولدت فاطمة الحسین، فكان فی حجره، ثم حانت منّی التفاتة فاذا عینا رسول اللَّه‌صلی الله علیه وآله تهریقان من الدموع. قالت: فقلت: یا نبی اللَّه! بابی انت و امی مالك؟ قال: اتانی جبرئیل‌علیه السلام فاخبرنی انّ امّتی سیقتل ابنی هذا. فقلت: هذا؟ فقال: نعم، و اتانی بتربة من تربته حمراء»؛ «روزی بر رسول خداصلی الله علیه وآله وارد شد و عرض كرد: ای رسول خدا! شب گذشته خواب بدی دیدم. حضرت فرمود: آن خواب چیست؟ عرض كردم، خواب بدی است. حضرت فرمود: چیست؟ عرض كردم: در عالم رؤیا دیدم گویا قسمتی از بدن شما جدا شده و در دامان من قرار گرفت. پیامبر فرمود: خواب خوبی دیده‌ای. فاطمه (دخترم) اگر خدا بخواهد پسری به دنیا خواهد آورد كه در دامان تو بزرگ خواهد شد.

ام الفضل می‌گوید: فاطمه‌علیها السلام حسین‌علیه السلام را به دنیا آورد و او در دامان من بود، همان گونه كه رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود، تا آن كه بر رسول خداصلی الله علیه وآله وارد شدم و حسین‌علیه السلام را در دامنش گذاردم. به حضرت توجه كردم، ناگهان دیدم كه اشك از چشمانش سرازیر شد. عرض كردم: ای پیامبر خدا! پدر و مادرم به فدایت، چه شده كه شما را گریان می‌بینم؟ حضرت فرمود: جبرئیل بر من نازل شد و خبر داد كه امتم به زودɠاو را به شهادت می‌رسانند. عرض كردم: این فرزند را؟ حضرت فرمود: آری. آن گاه قسمتی از تربت خونین آن حضرت را به من داد.»

این حدیث را عده‌ای از علمای اهل سنت نقل كرده‌اند، از قبیل: