بانک جامع عزاداری ویژه ماه محرم صفحه 105

ادله جواز و رجحان مرثیه‌سرایی به شعر

اشاره

برای اثبات این مطلب می‌توان به ادله‌ای چند تمسك نمود:

اصل اوّلی در تمام اشیاء اباحه است، این امر در مورد مرثیه‌سرایی نیز جاری است، مادامی كه دلیلی بر خلاف آن نباشد. و از آن جا كه این امر مورد نهی واقع نشده بلكه دلیل بر رجحان آن وجود دارد لذا داخل در اصل اوّلی اباحه و جواز است.

كسی كه قرار است برای او مرثیه خوانده شود در صورتی كه از اولیای الهی بوده و از رهبران جامعه به حساب می‌آید، می‌توانیم با مرثیه‌سرایی احساسات مردم را به او جذب كرده در نتیجه مردم را به طرف او سوق می‌دهیم كه این عمل به نوبه خود تشویق مردم به متابعت و پیروی از آن شخص خواهد بود، لذا می‌توان گفت كه مرثیه‌سرایی از مصادیق بارز تعظیم شعائر الهی است. خداوند متعال می‌فرماید: «وَمَن یُعَظِّمْ شَعئِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَی الْقُلُوبِ»؛(133) «و هر كس شعائر الهی را بزرگ دارد، این كار نشانه تقوای دل‌هاست.»

طبری به سندش از حضرت علی‌علیه السلام نقل كرده كه فرمود: «چون فرزند آدم برادرش را به قتل رسانید حضرت برای او گریست و چنین مرثیه‌سرایی كرد:

تغیّرت البلاد و من علیها