بانک جامع عزاداری ویژه ماه محرم صفحه 2

استفاده ازمدح و مرثیه ، همواره بعنوان اهرمی در دفاع ازحق ومبارزه باحكومتهای جور ، مورداستفاده قرار می گرفت .

برپایی مراسم سوگواری برای ائمّه و احیای خاطره شكوهمند و الهام بخش حیات و جهاد و شهادتشان ، همواره در تاریخ ، حركت آفرین و بیدارگر بوده است .

سنّت شعر گفتن و مرثیه خواندن و گریستن و گریاندن در مجالس سوگ اهل بیت نیز ، مورد تشویق و دستور امامان بود ، چرا كه عزاداری ، رساندن صدای مظلومیّت آل علی به گوش مسلمانان بود و رسالتی عظیم داشت . اقامه مجالس به یاد آنان ، بیان رنجهای جانكاه پیشوایان حق و خون دلهای ائمه عدل ، فاش ساختن و آشكار كردنِ ناله مظلومانه آنان در هیاهوی پرفریب اغواگران بود و عزاداری برای شهید ، انتقالِ فرهنگ شهادت به نسلهای آینده تلقّی می شد . . . و این خط همچنان ادامه یافت ، تا اكنون (1) .

در اینگونه مجالس ، احساس و عاطفه ، به كمك شعور می آید و مكتب عاشورا زنده می ماند و اشك ، زبان گویای احساسهای عمیق یك انسان متعهّد و پای بند به خطّ حسینی و كربلایی است .

اشك ، دلیل عشق است و نشانه پیوند .

اشك ، زبان دل است و شاهد شوق .

دلی كه به حسین علیه السّلام و اهل بیت پیامبر صلّی اللّه علیه و آله عشق دارد ، بی شك در سوگ آنان می گرید و با این گریه ، مهر و علاقه درونی خود را نشان می دهد و گریه بر حسین علیه السّلام تجدید بیعت با (كربلا) و فرهنگ شهادت است و امضای راه خونین شهیدان .

اشك ، خون می سازد و مجاهد و شهید می پرورد .

جبهه های گرم ایران اسلامی در سالهای (دفاع مقدس ) ، گویاترین و زنده ترین سندی است كه نشان می دهد چگونه عشق عاشورایی و مراسم نوحه خوانی و اشك ریختن بر سالار شهیدان ، محرّم را ماه (پیروزی خون بر شمشیر) می سازد و اشك را به سلاحی كاری و مؤ ثّر تبدیل می كند .