بانک جامع عزاداری ویژه ماه محرم صفحه 283

ترویج فرهنگ ناب محمّدی و اهل بیت عصمت و طهارت‌علیهم السلام در طول تاریخ دچار كج اندیشی‌ها و نابخردی‌هایی بوده است كه نمونه بارز آن را در اندیشه وهابیت و سلفی‌گری می‌توان نظارگر بود، تفكری كه همه مسلمانان جهان را از دین اسلام خارج و فقط خود را مسلمان می‌دانند. عدّه‌ای اندك كه با كج‌اندیشی، مسلمانان جهان و دیگر ادیان را دچار مشكل كرده و چهره‌ای خشن و كریه از دین رحمت ارائه نموده‌اند. معمار این اندیشه ابن تیمیه از مخالفان فرزندان پیامبر اسلام‌صلی الله علیه وآله می‌باشد كه تفكّر او از قرن هفتم تا قرن سیزدهم به فراموشی سپرده شده و مورد مخالفت اندیشمندان مذاهب اسلامی قرار گرفت ولی كمتر از یك قرن است كه این تفكّر انحرافی دوباره در جامعه اسلامی توسط افرادی معلوم الحال مطرح می‌گردد. جا دارد متفكرین اسلامی، جریان‌های فكری منحرف را به مسلمانان جهان معرفی كرده و محور وحدت اسلامی كه همان اسلام ناب محمدی‌صلی الله علیه وآله است را تبیین نمایند، محوری كه براساس محبّت و پیروی از اهل بیت رسول‌گرامی اسلام‌صلی الله علیه وآله استوار است و از فحاشی و ضرب و شتم و ترور و بمب‌گذاری به دور است و هیچ سنخیّتی با آن ندارد. گفت و گو در محافل علمی و معرفی اندیشه ناب، نیاز به آن حركات انحرافی ندارد، و چنانچه آنان در گفتار صادقند، میدان علم و اندیشه مهیا است.

تهاجم استكبار جهانی و صهیونیست‌ها به تفكّر اصیل اسلامی از زمانی آغاز و سرعت گرفت كه انقلاب شكوه‌مند اسلامی به رهبری امام خمینی‌رحمه الله در كشور اسلامی ایران به ثمر نشست و توسط رهبر بزرگوار انقلاب اسلامی حضرت آیت اللَّه خامنه‌ای دام ظله هدایت گردید.

از كلیه عزیزانی كه ما را در نشر معارف اهل بیت‌علیهم السلام یاری می‌نمایند به ویژه تولیت محترم مسجد مقدّس جمكران حضرت آیت اللَّه وافی و همكاران در مجموعه انتشارات و مؤلف محترم جناب استاد علی اصغر رضوانی كمال تشكر و قدردانی را داریم امید است مورد رضای حضرت حقّ قرار گیرد. ان شاء اللَّه.

مدیر مسؤول انتشارات مسجد مقدّس جمكران حسین احمدی

برپایی شعائر دینی‌

اشاره

از دستورات اكید شرع مقدس اسلام برپایی شعائر دینی است. امری كه تعظیم آن از تقوای قلب شمرده شده است. در اصل این حكم هیچ اختلافی وجود ندارد، ولی اختلاف در آن است كه آیا تطبیق این حكم بر مصادیق آن به شرع واگذار شده است یا آن كه این تطبیق می‌تواند به واسطه عرف متشرعه و عقلا باشد. در این مبحث به این موضوع می‌پردازیم.

مفهوم شعائر

1 - خلیل بن احمد فراهیدی می‌گوید: «شعرته»؛ یعنی تعقل كردم و آن را فهمیدم...».(1)
2 - جوهری می‌گوید: «شعائر، اعمال حجّ است، و هر چه كه عَلَم برای اطاعت خداوند متعال باشد جزء شعائر است... و شعار قوم در جنگ، علامت آنان است تا برخی، برخی دیگر را بشناسند... «واشعرته فشعر» یعنی فهماندم او را، او نیز فهمید».(2)
3 - فیروزآبادی می‌گوید: «اشعره الأمر» یعنی امر را به او اعلام كرد... و شعار حجّ عبارت است از مناسك و علامات حجّ...».(3)
4 - ابن فارس می‌گوید: «اشعار به معنای اعلام از طریق حسّ است. و مشاعر به معنای معالم و مفرد آن مشعر است، به معنای مواضعی كه توسط علاماتی معلوم شده است».(4)
5 - قرطبی می‌گوید: «هر چیزی كه برای خداوند متعال است و در آن امری است كه نشانگر اعلام و اشعار می‌باشد به آن شعار یا شعائر می‌گویند. و شعار یعنی علامت و «اشعرت» یعنی اعلام كردم، و «شعیره» به معنای علامت و شعائر خدا به معنای عَلَم‌های دین خداست».(5)