بانک جامع عزاداری ویژه ماه محرم صفحه 294

برخی از استهزاها جهات واقعی دارند، و لذا موجب هتك حرمت و استهزای واقعی شریعت و دین است. و از آنجا كه این دو عنوان از مصادیق و اصناف حسن و قبح عقلی است و عقل آن را درك می‌كند، لذا اگر در موردی تطبیق عنوان كلّی بر مصداق خارجی منجر به استهزای واقعی شد ما هم آن را تحریم می‌كنیم.

برپایی مراسم جشن‌

برپایی مراسم جشن‌

یكی از اعمالی كه مسلمین در طول تاریخ در موقعیت‌های خاص انجام می‌دهند برپایی مراسم جشن و شادی در روزها یا شب‌های خاصی است. این كار به دلیل اهمیت و مبارك بودن آن موقعیّت انجام می‌شود؛ خواه ولادت امام باشد یا بعثت پیامبر و مانند آن.

مسلمین به جهت استفاده معنوی در آن اوقات مقدس و كسب فیض از معصومین در چنین مجالسی شركت كرده و با بزرگداشت آن به بركات عظیمی دست می‌یابند، ولی متأسفانه وهابیان در طول تاریخ علاوه بر این‌كه از چنین بركاتی استفاده نمی‌كنند، دیگران را نیز در برپایی چنین مجالسی منع كرده و از این طریق خواست دشمنان اسلام را جامه عمل می‌پوشانند؛ زیرا دشمن هرگز نمی‌خواهد مسلمانان با مقدساتشان تجدید عهد نمایند. به خاطر اهمیت موضوع، آن را در اینجا بررسی می‌كنیم.

فتاوای وهابیان‌

1 - ابن تیمیه می‌گوید: «... نوع دوم از ایام، روزهایی است كه در آن اتفاقی افتاده است؛ همانند هجدهم ذی حجه و این‌كه برخی آن روز را عید می‌گیرند اصل و اساسی ندارد؛ زیرا پیشینیان و نیز اهل بیت و دیگران آن روز را عید نگرفتند و اعیاد، شریعتی از شرایع است كه در آن باید از دستور متابعت نمود، نه آن‌كه بدعت‌گذاری كرد، این عمل همانند اعمال نصارا است كه حوادث حضرت عیسی‌علیه السلام را عید می‌گیرند».(17)
2 - شیخ عبدالعزیز بن باز می‌گوید: «جایز نیست برای پیامبر و غیر پیامبر مراسمی برپا شود و این عمل از بدعت‌های در دین است؛ زیرا پیامبرصلی الله علیه وآله و خلفای راشدین و دیگران از صحابه و تابعین، این‌چنین عملی انجام نداده‌اند».(18)
3 - شورای دائمی فتوای وهابیان می‌گویند: «جایز نیست در سوگ انبیا و صالحین و نیز زنده كردن یاد آنان در روز تولدشان و برداشتن عَلَم، چراغانی و شمع نصب كردن بر قبورشان مراسمی برگزار شود؛ زیرا تمام این امور از بدعت‌هایی است كه در دین وارد شده و از موارد شرك است و پیامبرصلی الله علیه وآله و انبیا و صالحینِ گذشته این‌چنین نكرده‌اند. صحابه و هیچ یك از امامان مسلمین هم در طول سه قرن كه بهترین قرن‌هاست چنین نكردند».(19)
4 - ابن فوزان می‌گوید: «بدعت‌های این عصر زیاد است؛ از جمله برپایی جشن به مناسبت ولادت پیامبرصلی الله علیه وآله در ماه ربیع‌الاول می‌باشد».(20)
5 - ابن عثیمین می‌گوید: «برپایی مراسم جشنِ تولد برای فرزند كه در آن تشبّه به دشمنان خداست، از عادت مسلمین نبوده؛ بلكه از دیگران به ارث رسیده است. پیامبرصلی الله علیه وآله فرمود: هر كس به قومی شبیه شود از زمره آن قوم به حساب می‌آید».(21)