بانک جامع عزاداری ویژه ماه محرم صفحه 310

ثالثاً: این‌كه در كلام ابن تیمیه آمده: محبت سلف صالح نسبت به رسول خدا بیشتر بوده و اگر جایز می‌بود حتماً این عمل را انجام می‌دادند، این حرف، خلاف احادیث نبوی است؛ زیرا در روایتی از پیامبر اكرم‌صلی الله علیه وآله خطاب به صحابه آمده: «همانا زود است كه اقوامی بیایند كه از شما محبتشان نسبت به من بیشتر باشد».(79)

اشكال ششم‌

اختصاص دادن روزی خاص برای اظهار فرح و شادی بدعت است.

پاسخ‌

اوّلاً: همان‌گونه كه به اثبات رسیده، گاهی مكانی به جهت مظروفش شرف پیدا می‌كند، زمان نیز این‌چنین است؛ برخی از زمان‌ها به جهت عمل خاصی كه در آن انجام گرفته ارزشمند است؛ همانند شب قدر كه قرآن می‌فرماید: « إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةٍ مُبَارَكَةٍ»؛ «ما قرآن را در شب مباركی نازل كردیم.» پس اگر مراسمی را در وقت خاصی مثل میلاد پیامبرصلی الله علیه وآله یا غدیر انجام می‌دهیم به جهت مباركی آن زمان خاص است.

ثانیاً: اوامر شارع گاهی به شیئی به عنوان عام آن تعلق می‌گیرد، كه تطبیقش بر مصادیق بر عهده مكلف است؛ همانند كمك به فقرا، كه حكم بر موضوعی كلّی است (كمك به فقرا)، ولی تطبیق آن بر مصادیق خاص، به عهده مكلف واگذار شده تا هر نوع كمكی كه فقیر لازم دارد و مقدور اوست انجام دهد. در اینجا نیز تطبیق آن بر وقتش به مكلف واگذار شده تا در هر وقتی كه مناسب می‌بیند پیاده نماید.

تألیفات درباره برپایی مراسم‌

علمای اهل سنّت درباره جواز بلكه استحباب و رجحان برپایی مراسم جشن ولادت، كتاب‌های مستقلی تألیف كرده‌اند. اینك به اسامی برخی از آن‌ها اشاره می‌كنیم: