بانک جامع عزاداری ویژه ماه محرم صفحه 356

مصیبت اعظم

اشاره

یا همان مصیبتی كه به جامعه انسانی در طول تاریخ به علت محرومیت از حقیقت دین و نیز محرومیت از وجود مقدس رهبران الهی، به خصوص ائمه معصومین علیهم‌السلام وارد گردیده است. این مصیبت به علت كنار گذاشته شدن معصومین علیهم‌السلام از مقام و مرتبه‌ای است كه خداوند برای آنان در رهبری و هدایت جامعه انسانی در نظر گرفته است. برای توضیح بیشتر این دو مصیبت و روابطی كه بین آنها وجود دارد، همچنین وظیفه یك «عزادار و شیعه حقیقی» در قبال هر یك از آنها، ناچار به ذكر چند مقدمه هستیم:

جایگاه دین در حیات بشری

اشاره

خداوند كه خالق انسان و جهان است و رب العالمین و مالك و [ صفحه 42] تدبیركننده نظام خلقت می‌باشد، بهتر از هركس دیگری حتی بهتر از خود انسان‌ها، آنها را می‌شناسد. [27] او در قرآن كریم برای انسان‌ها دو نوع حیات و زندگی معرفی می‌نماید:

حیات طبیعی، كه شامل مراحل چهارگانه ذیل است

حیات انسانی یا فطری

انسان علاوه بر بعد طبیعی و حیوانی خود دارای بعدی انسانی و روحی الهی است. چنانكه خداوند از این مرحله از حیات او به دمیدن روح خدا در انسان یاد كرده است. آنجا كه خطاب به فرشته‌ها می‌فرمایند: [ صفحه 43] (فاذا سویته و نفخت فیه من روحی فقعوا له ساجدین» [33] - هر هنگامی كه او را (از نظر بدن) متعادل و استوارش ساختم و از روح خود در او دمیدم، پس شما به او سجده كنید.)در زبان دین از این روح الهی، با عنوان «فطرت» یاد شده است. انسان به واسطه داشتن این بعد است كه انسان نامیده شد، و برتر از ملائكه و لایق سجده آنان شده است.این بعد از وجود انسان نیز تنها با هدایت و تربیت خداوند شكوفا می‌شود و رشد می‌یابد. خداوند نیز دین خود را مطابق با فطرت انسانی و حیات و رشد فطرت او تنظیم كرده است.(فاقم وجهك للدین حنیفا فطرت الله التی فطر الناس علیها لا تبدیل لخلق الله ذلك الدین القیم و لكن اكثر الناس لا یعلمون [34] - پس تو ای رسول (با همه پیروانت) مستقیم رو به جانب آئین پاك اسلام بیاور و پیوسته از طریق دین خدا كه فطرت خلق را بر آن آفریده است، پیروی كن كه هیچ تغییری در خلقت خدا نباید داد و این است آئین استوار حق و لیكن اكثر مردم از حقیقت آن آگاه نیستند.»انبیاء نیز كه انسان‌های كامل هستند، مأمور تبلیغ دین خدا و هدایت انسان‌ها به سوی كمال ویژه انسانی آنها هستند. جز انبیاء و دین خدا هیچ عاملی قادر به تربیت الهی انسان و ایجاد و شكوفایی حیات فطری او نیست. درست به همین دلیل است كه خداوند كه خالق او است، تحقق حیات انسانی او را فقط و فقط در گرو تسلیم شدن او در مقابل دستورات حیات‌بخش انبیاء و دین الهی محقق می‌داند. آنجا كه فرمود: [ صفحه 44] (استجیبوا لله و للرسول اذا دعاكم لما یحییكم [35] - اجابت كنید خدا و رسول صلی الله علیه و آله را هنگامی كه شما را به چیزی دعوت می‌كنند بر آن چیز كه به شما حیات می‌دهد.)به عبارت دیگر آنچه كه به انسان حیات می‌دهد، همان چیزی است كه خدا و رسولش صلی الله علیه و آله انسان را به آن دعوت می‌كنند یعنی «دین حق». پس با اجابت دستورات حیات‌بخش آیین خدا است كه انسان‌ها به حیات طیبه انسانی می‌رسند و بدون اجابت دین، از آن حیات محروم هستند. امام علی علیه‌السلام می‌فرمایند:(لا حیاة الا بالدین [36] برای انسان حیاتی نیست مگر با دین).بدیهی است كه منظور از این حیات، همان حیات انسانی است.دین خدا نیز دارای اصول و فروعی است كه اعتقاد و باور قلبی نسبت به آن اصول، و عمل برطبق آنها و نیز باور همه دستورات اخلاقی و عملی دین، و عمل برطبق آنها است كه حیات طیبه ابدی انسانی را برای او به وجود می‌آورد.بنابراین مهمترین نیاز انسان برای حیات انسانی، عبارت است از ارتباط با خالق و پروردگار خود و بهره‌مندی از هدایت ویژه او كه با اصول و فروع دین تأمین می‌شود.از آنچه تاكنون گفته شد، به این نتیجه می‌رسیم كه مصیبت اعظم برای انسان‌ها همان محرومیت از دین خدا است. بدون دین خدا هیچ انسانی از مرحله طبیعی حیات به مرحله فطری و انسانی حیات راه پیدا نمی‌كند.انسان‌ها فقط با تمسك به دین خدا و بهره‌مندی از هدایت الهی به سعادت دنیایی و ابدی نایل می‌شوند. هیچ راه و آیینی جز صراط مستقیم [ صفحه 45] و آیین حیات‌بخش الهی، نمی‌تواند انسان را به هدف خلقت و كمال لایق او برساند. لذا هدف از بعثت انبیاء و نزول كتاب‌های آسمانی، هدایت مردم به دین خدا و راه حق و نیز حاكمیت آیین خدا بر همه دین‌ها و راه‌های باطل بوده است. پیامبر صلی الله علیه و آله نیز چیزی جز هدایت مردم و حاكمیت دین خدا در جامعه انسانی نمی‌خواستند. این هدف كه انسان‌ها [37] و نیز همه موجودات عالم و همه آسمان‌ها و زمین، برای آن خلق شده‌اند، آنقدر بزرگ بوده است كه هزاران تن از پیامبران الهی و نیز چهارده معصوم علیهم‌السلام حاضر بوده‌اند به خاطر آن به شهادت برسند. میلیون‌ها انسان صالح و برجسته از زن، مرد، جوان، نوجوان و حتی كودكان، به خاطر حاكمیت دین خدا تن به شهادت‌ها، اسارت‌ها، شكنجه‌ها، تبعیدها، گرسنگی‌ها، فقر و سایر مصائب داده‌اند.بنابراین هدایت انسان‌ها و حاكمیت دین خدا و راه مستقیم او بر جامعه انسانی كه موجب پرورش انسان‌های حقیقی می‌شود، از بالاترین اهداف زندگی، تلاش‌ها و مبارزات رهبران الهی و پیروان آنها بوده است و تمامی آن مصیبت‌ها (مصیبت عظیم) مقدمه و لازمه آن می‌باشد.به همین دلیل می‌گوییم مصیبت اعظم، ناكامی رهبران الهی در حاكمیت بر جامعه و یا محرومیت انسان و جامعه جهانی از حاكمیت دین خدا است.