بانک جامع عزاداری ویژه ماه محرم صفحه 92

سینه‌زنی در سوگ امام حسین‌علیه السلام‌

از برخی روایات شیعه و سنّی استفاده می‌شود كه سینه زدن در سوگ امام حسین‌علیه السلام گر چه موجب قرمز شدن سینه شود، اشكالی نداشته، بلكه امری راجح است.

الف) روایات شیعه

با مراجعه و تأمّل در روایات شیعه استفاده می‌شود كه اهل بیت‌علیهم السلام انواع عزاداری مشروع از قبیل سینه‌زنی را اجازه داده‌اند. اینك به برخی از این روایات اشاره می‌كنیم:

1 - شیخ طوسی از امام صادق‌علیه السلام نقل كرده كه فرمود: «لاشی فی اللطم علی الخدود سوی الاستغفار و التوبة، و قد شققن الجیوب و لطمن الخدود الفاطمیّات علی الحسین بن علی‌علیهما السلام و علی مثله تلطم الخدود و تشقّ الجیوب»؛(71) «چیزی در زدن بر صورت به جز استغفار و توبه نیست، زیرا زنان فاطمی در سوگ حسین بن علی‌علیهما السلام گریبان چاك داده و لطمه به صورت زدند. و بر مثل حسین باید لطمه به صورت زده و گریبان چاك داد.»
2 - در زیارت ناحیه مقدسه آمده است: «فلمّا رأین النساء جوادك مخزیّاً... برزن من الخدور ناشرات الشعور، علی الخدود لاطمات و بالعویل ناحیات»؛(72)

«زنان چون اسب زخم خورده تو را دیدند... از پشت پرده‌ها بیرون آمدند در حالی كه موهای خود را پریشان كرده و لطمه بر صورت می‌زدند و با صدای بلند نوحه می‌كردند.»

3 - و نیز در آن زیارت می‌خوانیم كه امام زمان‌علیه السلام خطاب به امام حسین‌علیه السلام عرض می‌كند: «و لأندبنّك صباحاً و مساءاً، و لأبكینّ علیك بدل الدموع دماً»؛(73) «من صبح و عصر بر تو ندبه می‌كنم و به جای اشك‌ها بر تو خون می‌گریم.»

موضوع خون گریستن بالاتر از سینه زدن است و لذا به طریق اولی حكم رجحان سینه‌زنی از آن استفاده می‌شود.

4 - از امام رضاعلیه السلام روایت شده كه فرمود: «انّ یوم الحسین اقرح جفوننا و اسبل دموعنا و اذلّ عزیزنا بأرض كرب و بلا، و اورثنا الكرب و البلاء الی یوم الانقضاء...»؛(74) «همانا روز حسین‌علیه السلام پلك‌های ما را زخم كرده و اشكان ما را ریزان نموده و عزیز ما را در سرزمین كرب و بلا ذلیل كرده است. و غصه و بلا را تا روز قیامت برای ما به ارث گذارده است.»
5 - شیخ مفیدرحمه الله نقل می‌كند: چون زینب‌علیها السلام اشعار برادرش حسین‌علیه السلام را شنید كه می‌گوید: «یا دهر افٍّ لك من خلیل...» سیلی به صورت زد و دست برد و گریبان چاك داد و بیهوش شد.(75)
6 - سیدبن طاووس نقل كرده: «چون اسیران در بازگشتشان به مدینه به كربلا رسیدند، جابر بن عبداللَّه انصاری را همراه جماعتی از بنی هاشم و مردانی از آل رسول مشاهده كردند كه برای زیارت قبر حسین‌علیه السلام آمده‌اند. همگی در یك وقت به هم رسیدند و شروع به گریه و حزن كرده و بر خود می‌زدند و چنان عزاداری بر پا كردند كه جگرها را می‌سوزاند. زنان آن سرزمین نیز با آنان همنوا شده و چند روز عزاداری بر پا كردند.(76)
7 - ابن قولویه نقل كرده كه حورالعین در اعلی علیین بر حسین به سینه و صورت زد.(77)