فلسفه اشک صفحه 37

بنابراین گریه از درد، یک گام جلوتر از گریه ترس و گریه ترس خط پایان مقاومت است.

گریه مظلومیت

مظلومیت، احساسی است که هنگامی که حق انسان ضایع شود و راهی برای جبران آن نباشد، به انسان دست می دهد. حالت مظلومیت، برای دیگران ترحم برانگیز است و خود شخص در چنین حالتی احساس دل شکستگی و رقت قلب دارد که این احساس گریه و ریزش اشک را در پی دارد.

یکی از تأثیرگذارترین اشک ها، اشک و گریه مظلوم است. وقتی انسان مورد ستم قرار می گیرد و هیچ یار و یاوری و راهی برای رهایی از ظلم و

ستم ندارد، دل می خواهد از ستمی که بر او رفته فریاد کند و دیدگان، این فریاد را با زبان اشک بیان می کنند. این فریاد با فرکانس قدرتمندش وجدان همه انسان های بیداردل را درمی نوردد و از هر فریادی اثرگذارتر است.

اشک مظلومیت، همانند اشک درد و اشک شکست، برای جلب عواطف و تسکین فشار درونی بسیار تأثیرگذار است.

اشک مظلومیت، آتشی است که از دل ستم دیده شعله می کشد و دل هر بیننده و شنونده ای را شعله ورتر می کند؛ کافی است که قدرت و توان داشته باشد تا خشمش را بر سر ظالم و ستمگر فرو ریزد. چه بسا پیش آمده است که اشک مظلوم، بنیاد ظالم را برچیده است.

سعدی می گوید:

بسا بساط خداوند ملک و دولت را

که آب دیده مظلوم درنورداند

چو قطره قطره باران خرد برکُهسار

که سنگ های درشت را از کمر بگرداند(1)

ظلم، مصادیق بی شماری در زندگی آدمیان دارد و تنها بر ناروایی پادشاهان