فلسفه اشک صفحه 8

نوع پیشین متفاوت است. اشک احساسی یا اشک گریه حاوی هورمون های پلوراکتین، رشد، آدرنوکور تیکوتروپین، آندروفین و فلز منگنز است.(1)

بنابراین، اشک گریه، اشک خاصّی است و با دو قسم دیگر تفاوت های مهمّی دارد که در ذیل به برخی از آنها اشاره می شود:

این اشک، برخلاف اشک عادی یا اشک پایه، همیشگی نیست.

اشک گریه تا اندازه ای ارادی است و دست کم انسان می تواند جلوی اشکش را بگیرد؛ همچنان که برخی از انسان ها می توانند به صورت ارادی گریه کنند؛ درحالی که دو قسم دیگر اشک غیرارادی است. انسان نمی تواند از جاری شدن اشک عادی که برای شست وشوی چشم است و یا از اشکی که برای محافظت از چشم در برابر محرک های بیرونی ترشح می شود، جلوگیری نماید و یا آن را بدون وجود محرکی جاری کند.

نوع اول و دوم، اشک عادی و تدافعی، عمل فیزیولوژیک و عملکرد طبیعی بدن آدمی است. اشک عادی و اشک تدافعی، هر دو برای محافظت از چشم است اما گریه یا اشک احساسی و عواملی که موجب گریه می شود، ربطی به چشم انسان ندارد. اشک گریه، هیچ سودی برای چشم ندارد و در راستای کار چشم نیست.

این اشک مانند نوع دوم، در اثر محرک ها تولید می شود؛ با این تفاوت که این محرک ها درونی هستند. ترشح غدد اشکی پس از تحریک عواطف و احساسات انسان صورت می گیرد.

اشک گریه بر خلاف دو نوع دیگر، با حالت های خاصی در چهره، صدا و حتی دیگر اعضای انسان همراه است. در واقع اشک یکی از نمودهای گریه است اشک، با ناله و گرفتگی چهره، بغض و... همراه است.