فلسفه اشک صفحه 83

هم انگیزه و علت تشویق به گریه درباره امام حسین علیه السلام را بیان می کند. امام رضا علیه السلام فرمود:

ماه محرم ماهی بود که حتی عرب جاهلی قبل از اسلام هم جنگ را در آن حرام می شمرد و در این ماه، خون ما را حلال شمردند و حرمت ما را شکستند؛ کودکان و زنان ما را به اسارت بردند؛ پس از غارت هرچه در آن بود، بر خیمه های ما آتش انداختند و در رفتار با ما هیچ حرمتی برای رسول الله صلی الله علیه و آله نگذاشتند؛ روز کشته شدن امام حسین علیه السلام زخم های ما را تازه و چشم های ما را پر از اشک کرد و عزیز ما را ذلیل. سرزمین کربلا برای ما اندوه و بلا و ماتم را به ارث گذاشته است. آری! بر چون حسینی باید گریه کنندگان گریه کنند که گریه بر امام حسین علیه السلام سبب ریزش و بخشش گناهان بزرگ می شود. پدرم - که درود خدا بر او باد - هر وقت ماه محرم داخل می شد، خندان دیده نمی شد، اندوهگین می شد تا روز دهم و روز دهم روز اندوه و مصیبت و غم او بود و می گفت: این روز، روزی است که امام حسین علیه السلام در آن کشته شد و باز می فرمود: هر کس در امروز دست از کار بکشد، خداوند حوائج او را در دنیا و آخرت برآورده می کند و هرکه روز عاشورا را روز سرور و جشن قرار دهد، او را در روز قیامت با یزید و ابن زیاد و عمربن سعد - که لعنت خداوند بر آنها باد - محشور می گرداند و او را به پایین ترین درجه جهنم واصلش کند.(1)

3- مبارزه با تحریف قیام امام حسین علیه السلام

قیام امام حسین علیه السلام برای احیای عزت دین اسلام بود که به دست بنی امیه به ذلت گرفتار شده بود. بنی امیه می خواستند تنها بر مردم حکومت کنند و هیچ احساسی نسبت به اصول اسلامی نداشتند. از اسلام پوستینی برای