با کاروان عشق 2 صفحه 298

روحِ روان

جز تو اي كشته‌يِ بي‌سر! كه سراپا همه جاني

كيست كز دادن‌ِ جاني بخرد جان‌ِ جهاني

ما تو را كشته نخوانيم كه در صورت و معني

زنده اندر تن‌ِ عشّاق، چو ماهيَّتِ جاني

عجبي نيست كه عرشِ دلِ ما جايِ تو باشد

دوست را جز دلِ عاشق به جهان نيست مكاني

ما تو را در دل و بيگانه تو را يافته در گِل

هر كسي را به تو از رتبه‌يِ خويش است گماني

خَلق در كويِ تو جويند نشان از تو وليكن