با کاروان عشق 2 صفحه 299

بي‌نشان تا نشوند از تو نجويند نشاني

ما تو را ديده به چشم دل و در پرده‌يِ غفلت

كه تو در افئده پيدايي و از ديده نهاني

وَه كه گر چشمِ حقيقت بگشائيم به رويت

همه جا وز همه سو در دل و در ديده عياني

جايي از نورِ تو خالي نَبُوَد در همه عالم

چون تو در قالبِ امكان مَثَلِ روحِ رواني

پيش عشّاقِ تو چون ذكرِ خدا، ذكرِ تو باشد

بِهْ، كه از ذكرِ تو غافل ننشينند زماني

عاصيان را نبود ايمني از قهرِ الهي