با کاروان عشق 2 صفحه 313

در تو بينند حقيقت كه حقيقت اين است

فُرقت روي تو از اهلِ جهان شادي بُرد

هركه را ديده‌يِ بيناست، دلِ غمگين است

ماسويٰ عاشقِ رنگند سوايِ تو حسين

كه جبين و كَفَت از خون‌ِ سرت رنگين است

من اگر جاهلِ گمراهم، اگر شيخِ طريق

قبله‌ام رويِ حسين است و همينم دين است

پيكرت مظهرِ آيات شد از ناوكِ تير

بدنت مصحف و سيمات مگر ياسين است

يادم از پيكرِ مجروحِ تو آيد همه شب