با کاروان عشق 2 صفحه 323

ز كيميايِ عشقِ تو شده است برتر از طلا

هر آن دلِ شكسته‌اي كه گشته مبتلايِ تو

به مال و جاه و سلطنت نه رو كند نه بنگرد

كسي كه از صفايِ دل دمي شود گدايِ تو

تو اسوه‌يِ شهامتي، معلّمِ شهادتي

خوشا كسي كه پا نهد به مكتبِ ولاي تو

اگر مشامِ مرده را شميمِ تربتت رَسَد

دو باره زنده مي‌شود ز عطرِ نينوايِ تو

ز فرشيان بريده‌اي؛ به عرشيان رسيده‌اي

مقام و رتبه‌يِ تو را تو داني و خدايِ تو