با کاروان عشق 2 صفحه 415

مثل تيري كه رها مي شود از دستِ كمان

خسته از ماندن و آماده‌ي رفتن شده بود

بعدِ يك عمر، رها از قفسِ تن شده بود

مست از كامِ پدر بود و لبش سوخته بود

مست مي‌آمد و رخساره برافروخته بود

روح او از همه دل كنده، به او دل بسته

بر تنش دستِ يدالله، حمايل بسته

بي خود از خود، به خدا با دل و جان مي‌آمد

زيرِ شمشيرِ غمش رقص‌كنان مي‌آمد

يا علي گفت كه بر پا بكند محشر را