با کاروان عشق 2 صفحه 529

صفحه 529

با رأسِ باب، شكوه ز جورِ عدو كند

از بس كه بود محوِ جمالِ رخِ پدر

ديگر نشد كه ياد ز فرقِ عمو كند

خونين چو ديد رأسِ پدر را رقيّه خواست

با اشكِ خويش، خون ز رخش شستشو كند

ناگه ز شوق، هديه به شه كرد جان‌ِ خويش

تا پيروي ز اصغرِ گلگون‌گلو كند

خوابيد در خرابه كه بنيادِ ظلم را

با ناله‌يِ يتيمي خود زير و رو كند

باز باران

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه