با کاروان عشق 2 صفحه 59

چون زينبِ تو كيست كه در قيدِ اسارت

دستِ همه اطفالِ تو مردانه بگيردِ

حيف است كه اي زينتِ دامان‌ِ پيمبر

بر نيزه سرت گردِ غريبانه بگيرد

حيف است از آن زلف كه زهرا زده شانه

سر پنجه‌يِ دشمن عوضِ شانه بگيرد

حيف است كه بر بوسه‌گهِ جدِّ تو احمد

خاكستر و خون رويِ تو ريحانه بگيرد

ويرانه بهانه است كه مي‌خواست رقيّه

از چهره‌يِ تو بوسه يتيمانه بگيرد