نخل میثم: مجموعه اشعار صفحه 1024

شب نهاده سر تسلیم به خاک

روز با تیغ تو کفار هلاک

شب کنی اشک یتیمی را پاک

شهریاری که ز عدل بسیار

دیده دائم ز رعیّت آزار

دردمندی که شفا پابندش

مرهم زخم همه لبخندش

آسمانی که درون دل شب

گشته برگرد یتیمان عرب

جنگجویی که چو کوهی است عظیم