نخل میثم: مجموعه اشعار صفحه 656

ز جبین گردون ، چو ستاره رخشد ، به سیاهی شب ، چو قمر بتازد

دهد این بشارت ، که خدا هم امشب ، ز علی ببالد به علی بنازد

علی آن که مهرش ، علی آن که قهرش ، دل و جان فروزد سر و تن گدازد

همه خلق خندان ، همه جاست خرم ، که علی اعلا زاده پا به عالم

شه آفرینش ، علی آن که روشن ، شده چشم بینش ، به مه جمالش

که به غیر داور ، که بجز پیمبر ، به جهان توان دم زند از جلالش

دل و جان حقیرش ، دو جهان اسیرش نه کشی نظیرش ، نه کشی مثالش

صلوات داور ، صلوات قرآن ،

صلوات احمد ، به علی و آلش

که وجود هستی بود از وجودش که کمال کعبه بود از کمالش