نخل میثم: مجموعه اشعار صفحه 657

بخدای کعبه به تمام قرآن به صفا و مروه ، به مقام و زمزم

چه علی که خالق ، شده میزبانش ، چه علی که کعبه ، شده زادگاهش

همه مست فیضش ، همه عبد کویش ، همه مات قدرش ، همه محو جاهش

همگان گدایش ، همگان فدایش ، همگان رعیت ، همگان سپاهش

همه دوستدارش ، همه بیقرارش ، همه جان نثارش ، همه خاک راهش

به حرم طلوعش ، به جهان فروغش ، به ملک عنایت ، به بشر نگاهش

قدمش به کعبه ، حرمش به گردون ، کرمش به عالم ، نعمش به آدم

چه علی که عالم شده مست فیضش ، چه علی که آدم شده محو رویش

چه علی که غلمان ، شده گرد راهش ، چه علی که حورا ، شده خاک کویش

شب مکه روشن ، ز چراغ حسنش ، دل کعبه بسته ، به شکنج مویش