قرآن پژوهی صفحه 219

سوره الفجر

فجر نام هشتاد و نهمین سوره قرآن مجید است. این سوره را "فجر" می نامند زیرا با سوگند خداوند به فجر یعنی طلوع صبح آغاز می شود. این سوره به سرگذشت قوم عاد و نیز ارم ذات العماد و قوم ثمود اشاره هایی دارد و این نکته را یادآور می شود که انسان در معرض آزمایش الهی است. این سوره مکّی است و دارای 30 آیه می باشد.

عن أبی عبدالله قال: اقرؤوا سورة الفجر فی فرائضکم و نوافلکم فانها سورة الحسین بن علی علیهما السلام من قرأها کان مع الحسین یوم القیامة، فی درجته من الجنة إن الله عزیز حکیم.(1)

امام صادق فرمود: سوره فجر را در نمازهای واجب و مستحب خود بخوانید زیرا این سوره متعلّق به حسین ابن علی است، هر کس آنرا قرائت کند در قیامت با حسین و در جوار وی در همان درجه ای از بهشت که او منزل گزیده باشد خواهد بود، و به راستی که خداوند عزیز و حکیم است.

1- همان

البلد

سوره البلد

"بلد" به معنی شهر است. و نام نودمین سوره قرآن می باشد. عقیده مفسران بر آن است که منظور از بلد شهر مکه است. که به لحاظ شرافت و بزرگی آن خداوند در ابتدای سوره به آن سوگند خورده است. نام این سوره از آیه اوّل آن گرفته شده است. موضوعاتی که در این سوره مطرح شده است به اختصار عبارتند از: زندگی انسان در دنیا، بیان بخشی از نعمتهای گوناگون الهی، تقسیم مردم به دو گروه "اصحاب میمنه" و "اصحاب مشئمة" بیان گوشه هایی از صفات اعمالی گروه اوّل و سرنوشت آنها و سرنوشت گروه کافران و مجرمان. این سوره در مکه نازل شده و دارای بیست آیه است.

عن أبی عبدالله قال: من کان قراءته فی الفریضة لاأقسم بهذاالبلد، کان فی الدنیا معروفاً أنه من الصالحین، و کان فی الاخرة معروفاً أن له من الله مکاناً و کان یوم القیامة من رفقاء النبیین و الشهداء و الصالحین.(1)