قرآن پژوهی صفحه 222

عن أبی عبدالله قال: سمعته یقول: من أکثر قراءة والشمس و ضحیها، و اللیل اذا یغشی و الضحی و الم نشرح فی یوم أو فی لیلة، لم یبق شیء بحضرته الا شهد له یوم القیامة، حتی شعره و بشره و لحمه و دمه و عروقه و عصبه و عظامه، و جمیع ما أقلت الارض منه، و یقول الرب تبارک و تعالی: قبلت شهادتکم لعبدی و أجزتها له، انطلقوا به الی جناتی حتی یتخیّر منها حیث ما أحبّ، فأعطوه إیاها من غیر منّ منّی و لکن رحمة منّی و فضلا منّی علیه، فهنیئاً هنیئاً لعبدی.(1)

امام صادق فرمود: هر کس زیاد سوره های شمس و اللیل و الضحی و الم نشرح را در روز یا شب بخواند هیچ چیز در گرد او نباشد مگر اینکه در قیامت بنفع وی شهادت دهد حتی مو و پوست و گوشت و خون و رگها و اعصاب و استخوانها و تمام آنچه از اعضاء و جوارح او را که زمین به پشت گرفته، همه به نفع وی شهادت دهند، و خداوند فرماید شهادت شما را به نفع بنده ام پذیرفتم و طبق آن حکم راندم رهسپار شوید با او به سوی بهشتم تا هر کجا را که از آن می پسندد اختیار نماید، و این را به او ارزانی دارید بدون هیچ منّتی از جانب من، بلکه پاداشی است از روی مهر و احسان برای او، پس گوارا باد، گوارا باد، بر بنده من.

1- همان

الشرح

سوره الشّرح

شرح به معنی گسترش دادن است نام نود و چهارمین سوره قرآن است. در این سوره موضوع شرح صدر رسول خدا مطرح شده است و در آیه اوّل خطاب به رسول خدا می فرماید: آیا ما سینه تو را گشاده نساختیم؟ نام این سوره از آیه اوّل آن گرفته شده است. در این سوره به مواهب خداوند به پیامبرش اشاره شده است. شرح صدر، برداشتن بار سنگین، آوازه بلند، از جمله مواهب الهی است که در این سوره بیان شده است. این سوره در مکّه نازل شده و هشت آیه دارد. نامهای دیگر این سوره الم نشرح و انشراح می باشد.

عن أبی عبدالله قال: سمعته یقول: من أکثر قراءة والشمس و ضحیها، و اللیل اذا یغشی و الضحی و الم نشرح فی یوم أو فی لیلة، لم یبق شیء بحضرته الا شهد له یوم القیامة، حتی شعره و بشره و لحمه و دمه و عروقه و عصبه و عظامه، و جمیع ما أقلت الارض منه، و یقول الرب تبارک و تعالی: قبلت شهادتکم لعبدی و أجزتها له، انطلقوا به الی جناتی حتی یتخیّر منها حیث ما أحبّ، فأعطوه إیاها من غیر منّ منّی و لکن رحمة منّی و فضلا منّی علیه، فهنیئاً هنیئاً لعبدی.(1)

امام صادق فرمود: هر کس زیاد سوره های شمس و اللیل و الضحی و الم نشرح را در روز یا شب بخواند هیچ چیز در گرد او نباشد مگر اینکه در قیامت بنفع وی شهادت دهد حتی مو و پوست و گوشت و خون و رگها و اعصاب و استخوانها و تمام آنچه از اعضاء و جوارح او را که زمین به پشت گرفته، همه به نفع وی شهادت دهند، و خداوند فرماید شهادت شما را به نفع بنده ام پذیرفتم و طبق آن حکم راندم رهسپار شوید با او به سوی بهشتم تا هر کجا را که از آن می پسندد اختیار نماید، و این را به او ارزانی دارید بدون هیچ منّتی از جانب من، بلکه پاداشی است از روی مهر و احسان برای او، پس گوارا باد، گوارا باد، بر بنده من.