خصائص امام حسین علیه السلام صفحه 1

مشخصات امام حسین علیه السلام

نام: حسین (ع)لقب: سیدالشهدا.کنیه: ابوعبدالله.نام پدر: علی (ع)نام مادر: فاطمه زهرا (س)تاریخ ولادت: سوم شعبان.مدت امامت: 11 سال.مدت عُمر: 57 سال.تاریخ شهادت: دهم محرّم الحرام سال 61 هجری.قاتل: شمر لعین.محل دفن: کربلای معلاّ.تعداد فرزندان: به روایتی چهار پسر و دو دختر.

ولادت امام حسین علیه السلام

حضرت امام حسین (ع) در سال چهارم هجری، در مدینه منوّره، چشم به دنیا گشود و در سال پنجاه هجری، پس از شهادت برادر خود، به مقام امامت رسید و به ارشاد مسلمین پرداخت. معاویه در اواخر عمر خود، برای خلافت یزید، تلاش فراوان کرد تا از سیدالشهداء (ع) بیعت بگیرد اما با مخالفت شدید امام روبه رو گردید. یزید نیز پس از مرگ معاویه به فرماندارش در مدینه دستور داد تا از امام (ع) بیعت بگیرد یا ایشان را به قتل رسانده و سرِ او را برای وی ارسال دارند.وقتی که امام حسین (ع) اوضاع را آشفته دید، ناگزیر به همراه اهل بیت خود، مدینه را به قصد مکه ترک نمود. امّا وجود مبارک امام (ع) در مکه نیز در معرض خطر جدی قرار داشت و این احتمال قوت داشت که حضرت را مخفیانه ترور نمایند، لذا امام (ع) برای حفظ حرمت خانه خدا به طرف عراق حرکت نمود که در بیابان کربلا همراه اهل بیت و اصحاب خود در محاصره لشکر عبیداللهبن زیاد قرار گرفتند و در روز دهم محرم الحرام سال 61 هجری، مظلومانه و به طرز فجیعی به شهادت رسیدند.

فرزندان امام حسین علیه السلام

فرزندان امام حسین شهید (ع) عبارتند از:علی اکبر (ع) که همراه پدرش در کربلا شهید شد. امام سجاد (ع)، محمد،عبدالله (علی اصغر) (ع) که در شش ماهگی در کربلا توسط حرمله در آغوش پدر به شهادت رسید و جعفر. دختران آن حضرت، حضرت زینب صغری، فاطمه صغری و سکینه بودند.

پسر رسول

در احادیث متعدد از اهل تشیع و تسنن نقل شده است که رسول گرامی اسلام (ص) راجع به حسنین (ص) فرمود:«خداوند، فرزندان هر پیامبری را از صلب آن پیامبر قرار داده، اما نسل مرا از صلب علی بن ابی طالب (ع) قرار داده است درحالی که فرزندان هر مادری را به پدرشان نسبت می دهند، مگر فرزندان فاطمه زهرا (س) را که من پدر ایشانم».به همین جهت در جنگ صفین، هنگامی که امام حسن مجتبی و امام حسین (ص) برای جنگ با معاویه شتاب می نمودند، امیرالمؤمنین علی (ع) فرمودند:«آنان را از نبرد بازدارید تا مبادا حسنین شهید شوند و نسل رسول خدا (ص) منقطع گردد!»اسامه بن زید می گوید:«طَرَقْت ُ النبی ّ (ص) ذات لیله ٍ فی بعض الحاجه ِ فَخَرج َ النبی ّ (ص) و هو مُشْتَمِل ٌ علی شی ءٍ لا أَدْری ما هو، فَلمّا فَرَغْت ُ من حاجتی، قلت ُ: ما هذا الّذی أَنت َ مُشْتَمِل ٌ علیه؟ قال:فَکَشَفه فاذاً حسن ٌ وحسین ٌ عَلی رَکَبتیْه، فقال: هذان اَبنای وابنای إبْنَتِی، اللّهُم ّ إنّی اُحِبَّهُما، فَاحِبَّهُما وأَحِب ُّ مَن ْ یُحِبُّهما؛ شبی در منزل پیامبر (ص) رفتم و در خانه را به صدا در آوردم، دیدم پیامبر (ص) ملحفه ای بر خود پیچیده، ندانستم که آن چیست بعد از برآورده شدن حاجتم، گفتم: این چیست که خود را به آن پوشانده ای؟! پیامبر (ص) ملحفه را برداشت. دیدم حسن و حسین بر روی زانوی پیامبر نشسته اند، آنگاه فرمود: این دوفرزندان من و

فرزندان دخترم می باشند، بارالها! من این دو را دوست دارم، پس تو هم آنان را دوست بدار و آنان را که این دو را دوست دارند نیز، دوست بدار».