سالار شهیدان به روایت معصومان علیهم السلام صفحه 1

مقدمه‌

سخن معصومان و گفتار آنان، يكي از منابع گهربار هدايت انسان و طريقي عرشي، براي كشف واقعيات و درك حقايق جهان خلقت است و معمار بناي‌ِ حيات الهي انسان مي‌باشد.«إن‌ّ حديثَنا يُحيي الْقلوب‌َ».يكي از موضوعاتي كه مي‌توان از طريق حديث أهل بيت عصمت، موفق به كشف و فتح گنج آن شد؛ شناخت عظمت وجودي پيشوايان معصوم است.معصومان را از طريق سخن خود آنان مي‌توان شناخت، زيرا معرفت به كنه عظمت عرشي معصوم، نياز به فهمي معصومانه دارد.اين مقال در مقام شناخت أبعادي چند از أبعاد گسترده و والاي معصومي محبوب در عرش وأرض دارد، معصومي كه تمام فرشتگان و پيامبران و امامان و انسان‌هاي با ايمان، عشق او را در دل، سوگ او را در سينه و اشك غمش بر گونه دارند. او مصباح هدي و سفينة نجاة؛ يعني حسين بن علي (ع) است.

پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه وسلم

ـ وجود حسين از من است وبقاي من از حسين؛ـ طريق محبوبيت نزد خدا، عشق به حسين است.«حُسين‌ٌ مِنِّي وَأنَا مِن‌ْ حُسين، أَحَب‌َّ اللهُ مَن‌ّ أحَب‌َّ حُسيْناً؛. حسين از من و من از حسينم، خداوند دوستداران حسين را دوست دارد».پيامبر گرامي اسلام(ص) واسطه فيض خلق وجود مقدس امام حسين (ع) و در سلسله علل وجودي آن امام مي‌باشند به همين جهت مي‌فرمايند: «حسين منّي».واز طرف ديگر، امام حسين (ع) نيز در سلسله علل، علت بقاي دين اسلام و ماندگاري آيين محمدي است؛ به طوري كه اگر ايشان و سيره شهادت خواهانه او نبود،دين اسلام و نام پيامبر گرامي اسلام باقي نمي‌ماند. فرياد عاشورايي سالار شهيدان در روز عاشورا نشان از اين مطلب دارد.به همين جهت پيامبر گرامي اسلام مي‌فرمايد: «و أنا من حسين».از همين رو، اين دو وجود عرشي در سلسله علل تحقق و بقاي يك ديگر قراردارند. و آن كلام نبوي گوياي وحدت ويگانگي وجودي و ارزشي اين دو ستاره درخشان عالم وجود است؛ چنان كه حكما نيز مي‌گويند: علت مبقيه همان علت مُوجده است.خاتم پيامبران(ص) در آخر به مطلبي مهم و به عاملي براي فتح گنج محبت خدا تصريح مي‌كنند و مي‌فرمايند: يكي از كليدهاي گشايش باب محبت خدا، دوستي و محبت به حسين (ع) است. و اين حكمتي حكيمانه است براي آناني كه سلوك نظري و عملي عروج به قله محبت خداي را طالبند.

اميرمؤمنان علي بن ابي طالب عليه السلام

ـ قائم آل محمد (عج) از نسل حسين (ع) است.ـ وياوران مهدي، مخلصان با ايمان و ولايت مداران شيعه هستند.«التاسع من وَلْدِك ـ يا حسين ـ هو القائم بالحق‌ِّ المُظهر بالدِّين الباسِط‌ُ للعَدْل‌ِ.قال الإمام الحسين (ع): يا أمير المؤمنين! إن‌ّ ذلك لكائن؟:.إي، والَّذي بَعث‌َ مُحمَّداً بالنَّبوَّة واصْطَفاه‌َ علي جميع البريَّة، ولكن بعد غيْبة‌ٍ وحَيْرة‌ٍلايثبت‌ُ فيها علي دينه إلاَّ المُخلِصُون المُبَاشرون‌َ لرُوح‌ِ اليقين‌ِ الّذين أََخَذ الله ميثاقَهُم بولايتنا وكَتَب‌َ في قلوبهم الإيمان‌َ وَأَيَّدَهْم بَروْح‌ٍ منْه!؛اي حسين! نهمين فرزند از نسل تو، كسي است كه حق را به پا دارد و دين را آشكاركند و عدل را بگستراند.ـ اي اميرمؤمنان! بي‌گمان اين وعده واقع مي‌شود؟.ـ آري، قسم به آن كه محمد را به پيامبري برگزيد و او را بر تمامي جهانيان برتري بخشيد.ولي اين حادثه بعد از غيبتي طولاني وحيرت وسردرگمي بسيار تحقق خواهد يافت.در آن زمان ـ زمان غيبت ـ تنها آنان كه اهل اخلاص و در دل يقين دارند، بردين‌خدا باقي باشند. خداوند از آنان وعده پيروي ولايت ما گرفته و در قلب‌هايشان ايمان نگاشته و خود به ايشان توفيق عطا نموده است».

فاطمه زهرا سلام الله عليها

ـ بر فرزندم حسين گريه مي‌كنم و شما نيز بر شهادتش اشك ريزيد..«قالت فاطمة الزهراء (س): يا أبتاه! من يَقتْل‌ُ ولدي وقُرَّة‌َ عَيْني وثمرة‌َ فُؤادي؟.قال رسول الله (ص): شرُّ أمَّة‌ٍ مِن‌ْ أُمَّتِي..قالت: إقرء جبرئيل منّي السلام وقل له في أي‌ّ مَوْضع‌ٍ يُقْتَل‌ُ!.قال: في موضع‌ٍ يقال له كربلاءُ؛حضرت فاطمه زهرا (س): اي پدرم! چه كسي فرزندم و نور چشم و ميوه دلم رامي‌كشد؟.پيامبر گرامي اسلام (ص)پاسخ داد: بدترين گروه از امت من.ـ پدرم از جانب من بر جبرئيل درود فرست و بپرس در كجا او را مي‌كشند؟.ـ در مكاني به نام كربلا».آن بانو گاهي بر مصيبت فرزندش به سوگ مي‌نشست واين گونه نوحه گري مي‌كرد:أَبكنِي وَأَبك ليتَامي وَلاتَنْس ِقَتيل‌َ العِدَاء بِطَف‌ِّ الْعِرَاق‌ِ-بر من [اي علي] و بر يتيمانم گريه كن و از خاطر مبر شهيدي كه به دست دشمنان در كربلاي عراق به شهادت مي‌رسد.فَسوْف‌َ أُعْطِيه‌ِ وَلا أُبَالِي وَأْوْثِرَ اللهَ عَلَي عِيَالِي‌أمسُوا جِيَاعاً وَهم‌ْ أَشْبالي أَصْغَرُهُم‌ْ يقْتَل‌ْ في الْقِتَال‌ِبكَرْبَلاء يقْتَل‌ْ بِاغتِيَال ِلِقَاتِلِيه‌ِ الوَيْل‌ُ مَع‌ْ وَبَال‌ِيَهوِي به النَّار إلَي سِفال‌ِ كَبولُه‌ُ زَادَت‌ْ عَلَي الاكْبَال‌ِ- به زودي به آن گرسنه طعام خواهم بخشيد واز گرسنگي خود و خانواده‌ام با كي‌ندارم و رضايت خدا را بر فرزندان مقدم مي‌دارم.- فرزندانم شب را با گرسنگي سپري مي‌كردند، عزيزاني كه كوچكترين آنان در جنگ به شهادت خواهد رسيد.- در كربلا، با حيله وتزوير او را مي‌كشند، بر قاتلان او عذاب و خواري باد!- آتش جهنم آنان را در برخواهد گرفت و به بدترين مكان جهنم سقوط مي‌كنند و هر لحظه خواري و ذلت آنان بيشتر خواهد شد.

امام حسن مجتبي عليه السلام