چراغ هدایت صفحه 4

«و مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَي الْقُلُوب». (4)

يعني:

هر كس شعائر الهي را بزرگ دارد آن نشانه‌ي روح تقوي است.

«شعائر جمع شعيره به معني علامت است».

يعني:

هر كس نشانه‌هاي الهي را بزرگ دارد نشان از تقواي روح است و نشانه‌هاي خدا: هر چيزيست كه انسان را به سوي خدا راهنمايي كند.

پس نماز جزء نشانه‌هاي خداست، نماز جماعت از نشانه‌هاي خداست، حج از نشانه‌هاي خدا است.

پيامبر و امام از نشانه‌هاي خدايند، بزرگداشت آنان، بزرگداشت نشانه‌هاي خدا و زنده نگاه داشتن ياد و راه و روش آنان، همه از نشانه‌هاي خداوند است.

بنا بر اين، ذكر مصيبتهاي حضرت سيدالشهداء عَلَيْهِ السَّلَام و بر گزاري هر گونه عزاداري آن حضرت جزء شعائر الهي و نشانه‌ي خداوند است، زيرا اين مجالس و يادبودهاست كه مردم را به سوي امام حسين عَلَيْهِ السَّلَام و در واقع به سوي اسلام فرا مي‌خواند و اين مجالس تعظيم شعائر و نشانه‌ي تقواي روح است و از اين روست كه تمامي مراجع تقليد و فقهاء در طول تاريخ شيعه به رجحان اقامه‌ي شعائر حسيني و استحباب برگزاري آن فتوي داده و همواره بر هر چه با شكوه‌تر شدن آن تاكيد داشتند.

سياه پوشيدن براي امام حسين عَلَيْهِ السَّلَام