پرتوی از عظمت امام حسین علیه السلام صفحه 175

أَبُوکِ الَّذِی سادَ بِالْمَکْرَماتِ فَقَصَرَ عَنْ سَبْقِهِ السَّبَقُ

بِهِ فَتَحَ اللّه ُ بابَ الرَّشادِ وَبابَ الفَسادِ بِکُمْ مُغْلَقٌ(1)

«به طرب آمدم؛ ولی از هیچ طرف بوی خوشی بر من نوزیده و هیچ مقام یا وسیله عشقی ندارم.

فقط طرب من برای خاندان پیغمبر است و برای این که شعر و نطق برای من لذت بخش گردیده است!

این خاندان هستند که از همه بزرگوارتر و نجیب ترند و ستارگان آسمان به واسطه آنها نور افشانی می کنند.

(ای حسین!) تو در نیکی و بزرگواری بر همه پیشی گرفتی و تو آن بخشنده ای هستی که کسی به تو نمی رسد.

پدرت آن کسی است که با بزرگواری بر همه پیشی گرفت و تمام مردم از رسیدن به او عاجز ماندند.

به وسیله پدرت، خداوند درِ رستگاری را گشود و از وجود شما است که درهای فساد بسته شده است».

4 ادب و عاطفه امام

حسین علیه السلام در آداب اجتماعی و حسن معاشرت با دور و نزدیک، بلندپایه و بی نظیر بود. عفو و گذشت از خصال آن حضرت بود.

جمال الدین محمّد زرندی حنفی مدنی روایت کرده: علی بن الحسین زین العابدین علیه السلام از پدرش حسین علیه السلام روایت کرده: شنیدم می فرمود: اگر