پرتوی از عظمت امام حسین علیه السلام صفحه 251

از جمله آنان؛ صباح، مغنّی عماره بن ولید است که اجیر ابی سفیان شده بود. ابوسفیان بدشکل و کوتاه قد بود و صباح جوانی خوش رو بود. هند او را به خود خواند. صباح خواهش هند را انجام داد. و گفته اند: عتبه برادر معاویه هم از صباح است.(1)

سبط ابن الجوزی(2) از اصمعی، و کلبی در مثالب نقل کرده که: معنای سخن حضرت مجتبی علیه السلام به معاویه «قَد عَلِمْتُ الْفِراشَ الَّذِی وُلِدْتَ فِیهِ» این است که: معاویه به چهار تن از قریش که همه ندیم ابی سفیان بودند نسبت داده شده، از جمله: عماره بن ولید و مسافر بن ابی عمر، از زیباترین مردان قریش بود. کلبی گفته: عموم مردم معاویه را از مسافر می دانستند، برای اینکه مسافر از همه به هند بیشتر عشق داشت. وقتی هند به معاویه آبستن شد، مسافر بیمناک شد که مبادا معلوم شود حمل از اوست، به حیره گریخت و در نزد پادشاه حیره بماند تا از عشق هند مرد.(3)

و هم کلبی، گفت و گوی یزید و اسحاق بن طایه را در حضور معاویه و اعتراف معاویه را به اینکه برخی قریش او را از غیر ابی سفیان می دانستند، نقل کرده است.(4)

و علاّمه کبیر شیخ محمّدحسین کاشف الغطاء را در نسب معاویه رأیی است که خود را به آن متفرّد شمرده و بعض شواهد تاریخی نیز آن را تأیید می کند.

1- النصایح الکافیه، ص 115؛ الغدیر، ج 10، ص 170؛ شرح نهج البلاغه، ج 1، ص 111، المجالس الحسینیه، ص 134.
2- تذکره الخواص، ص 211.
3- الغدیر، ج 10، ص 169.
4- تذکره الخواص، ص 213 و 214.