پرتوی از عظمت امام حسین علیه السلام صفحه 280

کار غارت را به جایی رساندند که در خانه ها از اثاث و فرش برای کسی چیزی باقی نماند، و در تعرض به نوامیس مسلمانان در این شهر مقدّس به امر یزید هر چه توانستند کوتاهی نکردند، و با اینکه زنان و دختران، فراری و پراکنده و پنهان شده بودند. قشون یزید به اصطلاح خلیفه و پادشاه اسلام، در این سه روز، به هزار دوشیزه عفیفه مسلمان تجاوز کردند و شماره زنانی که از زنا حمل برداشتند، به روایت مدائنی هزار و به روایت دیگر ده هزار رسید.

نوشته اند: سربازی وارد خانه ای شد که در آن زنی از انصار نوزادی در بغل داشت، سرباز اثاث خانه را خواست. گفت: به خدا چیزی باقی نگذارده اند، و هر چه بوده به غارت برده اند.

سرباز گفت: البته باید به من چیزی بدهی و گرنه خودت و این کودک را می کشم.

زن گفت: وای بر تو! این پسر ابن ابی کبشه انصاری از اصحاب پیغمبر صلی الله علیه و آله است، و من از زنانی هستم که در بیعت شجره شرکت داشتم؛ بیعت کردم که زنا نکنم، دزدی نکنم، فرزند نکشم، بهتان نزنم و به بیعتی که نمودم وفا کردم، پس بترس از خدا.

سپس رو به کودکش کرد و گفت: پسر جان به خدا اگر چیزی داشتم که به فدای تو به این مرد بدهم، فدا می دادم.

سرباز بی رحم پای طفل را همچنان که پستان مادر را به دهان داشت گرفت و کشید، و چنان او را به سختی به دیوار زد که مغز سرش به روی زمین ریخت.