پرتوی از عظمت امام حسین علیه السلام صفحه 281

تاریخ نگاران نقل کرده اند: هنوز از خانه بیرون نرفته بود که نصف رویش سیاه شد.

خلاصه، تجاوز و کفرشان به حدّی منتهی شد که اسب هایشان را در مسجد پیغمبر صلی الله علیه و آله بردند و به منبر شریف و قبر مطهر جسارت کردند و گروهی از مردم را که به روضه مقدّسه و قبر و منبر آن حضرت پناهنده شده بودند، در همان جا کشتند و روضه و مسجد را از خونشان پر ساختند.

تمام این جرایم را به فرمان یزید و قدرت او مرتکب شدند و یزید از مروان که برای اجرای فرمان او با مسرف همکاری کرد، تقدیر نمود و به او جایزه داد.

3 یکی دیگر از شنایع مظالم یزید این بود که: از اهل مدینه بیعت گرفت بر اینکه همه غلام و مملوک یزید باشند، و گردن های آنها را مانند غلامان مهر زدند.

وقتی آن سه روز پایان یافت، روز چهارم، مسرف ملعون فرمان داد تا اسیران را در غل کردند، سپس سایر مردم را که از قتل نجات یافته بودند احضار کرده و از آنها برای یزید و جانشین او بیعت گرفت که جان و مالشان ملک او باشد و هر حکمی بخواهد در آن بدهد. در آن روز هرکس از این بیعت سرباز زد و تصویب نکرد یا عذری آورد، کشته شد.

نخستین کسی که برای بیعت خوانده شد، عبداللّه بن ربیعه فرزندزاده امّ سلمه همسر پیغمبر صلی الله علیه و آله بود. وقتی مسرف به او پیشنهاد بیعت داد، گفت: بر کتاب خدا و سنّت پیغمبر صلی الله علیه و آله بیعت می کنم.