پرتوی از عظمت امام حسین علیه السلام صفحه 282

مسرف گفت: باید بیعت کنید بر اینکه مملوک یزید هستید که در اموال و فرزندان شما هرچه خواست بکند. عبداللّه خودداری کرد، مسرف فرمان داد گردنش را زدند.

با این وضع، مسرف بزرگانی از صحابه و تابعین را که باقی مانده بودند و طبقات دیگر به استثنای حضرت علی بن الحسین علیهماالسلام رأی بیعت گرفت که آنها بنده قن یزید هستند (یعنی بنده ای که پدر و مادرش نیز مملوک یزید بوده) و بر گردن همه مانند نشانی که به اسب ها می نهند، نشان و علامت نهادند و همچنین بر کف دست هایشان، چنان که نسبت به غلامان رسم بود، علامت بندگی نقش نمودند.

در حقیقت، اهل مدینه غرامت خدماتی را که به اسلام و توحید و پیغمبر و مسلمانان در هنگام هجرت پیغمبر نمودند، به بنی امیه پرداختند و یزید انتقام از آنها گرفت و کینه خود و دودمانش را نسبت به اسلام و پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله آشکار ساخت.

4 چهارمین فاجعه بزرگ و تعرض صریحی که یزید به اسلام و مسلمین نمود، هتک مسجد الحرام و منجنیق بستن به خانه کعبه معظمه قبله گاه مسلمانان و سوزاندن سقف و پرده های کعبه و خراب کردن خانه بود.(1)