پرتوی از عظمت امام حسین علیه السلام صفحه 284

لَسْتُ مِنْ خَنْدَفِ إِنْ لَمْ أَنْتَقِمْ مِن بَنِی أَحْمَدَ ما کانَ فَعَلَ(1)

«ای کلاغ جدایی هر چه می خواهی بگو! همانا تو گریه می کنی بر کاری که عملی شده است. کاش پدران من که در بدر کشته شدند می دیدند زاری کردن قبیله خزرج را از زدن نیزه! از شادی فریاد می زدند و می گفتند: ای یزید دستت شل مباد! مهتران و بزرگان آنها را کشتیم و این را به جای کشتگان بدر گذاشتیم، پس حسابمان تسویه شد! بنی هاشم با سلطنت بازی کردند؛ نه خبری از آسمان آمد و نه وحیی نازل شد. من از خاندان خندف نیستم اگر از فرزندان احمد آنچه را انجام داده اند، انتقام نکشم».

ابن عقیل گوید: یکی از دلیل های کفر و زندقه یزید، اشعار او است که در آنها الحاد و خباثت ضمیر و بدکیشی خود را آشکار کرده است از جمله در قصیده ای که بعضی از ابیات آن این است:

عُلَیَّهُ هاتِی وَاعْلَنِی وَتَرَنَّمِی بِذلِکَ إِنِّی لا أُحِبُّ التَّناجِیا

حَدِیثُ أَبِی سُفْیانَ قَدْما سُمِّیَ بِها إِلی أَحَدٍ حَتّی أَقامَ الْبَواکِیا

أَلا هاتِ فَاسْقِینِی عَلی ذاکَ قَهْوَهً تُخْبِرُها الْعَنسِیُّ کَرَما شامِیا

إِذا ما نَظَرْنا فِی أُمُورٍ قَدِیمَهٍ وَجَدْنا حَلالاً شُرْبَها مُتَوالِیا

وَإِنْ مِتُّ یا أُمَّ الاْءُحَیْمِرِ فَانْکَحِی وَلا تَأَمَّلِی بَعْدَ الْفِراقِ تَلاقِیا

فَإِنَّ الَّذِی¨ حُدِثَتْ عَنْ بَعْثِنا أَحادِیثُ طَسْمٍ تَجْعَلُ الْقَلْبَ ساهِیا

وَلا بُدَّ لِی مِنْ أَنْ أَزُورَ مُحَمَّدا بِمَشْمُولَهٍ صَفْرآءَ تَرْوِی عِظامِیا(2)