پرتوی از عظمت امام حسین علیه السلام صفحه 321

در کتب معتبر تاریخ روایت شده که حسین علیه السلام برای برادرش محمّد بن علی معروف به محمّد حنفیه این وصیت را نگاشت: «بسم اللّه الرحمن الرحیم. این است آنچه که وصیت کرد حسین بن علی بن ابی طالب علیهم السلام به برادرش محمّد بن علی معروف به ابن الحنفیه:

همانا حسین علیه السلام گواهی می دهد به یگانگی خدا و اینکه شریکی برای او نیست و اینکه محمّد، بنده و فرستاده او است، شریعت و دینی را که آورد، به حقّ از جانب حقّ آورد، و اینکه بهشت و آتش حقّ است، و قیامت خواهد آمد و شکّی در آن نیست، و اینکه خدا تمام مردگان را برخواهد انگیخت.

همانا من از برای تجاوز و طغیان و خودداری از قبول حقّ و برای فساد و ستم بیرون نشدم؛ بلکه برای اصلاح امور امّت جدّم محمّد صلی الله علیه و آله می خواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم و بر سیره و روش جدّم پیغمبر صلی الله علیه و آله و پدرم علی بن ابی طالب علیهماالسلام بروم، پس هرکس بپذیرد مرا به پذیرفتن حقّ، پس خداوند اولی به حقّ است، و هرکس رد کند بر من، صبر کنم تا خدا میان من و قوم من به حقّ حکم کند، و خدا بهترین حکم کنندگان است. ای برادر! این وصیت من است به سوی تو؛ ««وَما تَوْفِیقِی إِلاّ بِاللّه ِ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَإِلَیْهِ أُنِیبُ» وَالسَّلامُ عَلَیْکَ وَعَلی مَنِ اتَّبَعَ الْهُدی، وَلا قُوَّهَ إِلاّ بِاللّه ِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ».(1)

این وصیت مانند کلمه توحید، مشتمل بر نفی و اثبات است؛

امّا در جنبه نفی، اگرچه احدی از مسلمانان در حقّ حسین علیه السلام احتمال