پرتوی از عظمت امام حسین علیه السلام صفحه 47

خواهید بود، حسین پسر فاطمه را کشتید و پسر مرجانه را امیر خود نمودید تا نیکان شما را بکشد و بدان شما را بنده خود قرار دهد.(1)

در "البدء و التاریخ"(2) نقل شده: یزید امر کرد تا پرده نشینان حرم حسینی و بانوان آن حضرت را بر در همان مسجدی که اسیران را نگاه می داشتند، نگاه بدارند تا مردم آنها را ببینند؛ و خودش سر مبارک حسین علیه السلام را در جلو خود گذارد و با چوب یا شمشیر به آن لب و دندان مطهر می زد و می گفت:

لَیْتَ أَشْیاخِی بِبَدرٍ شُهِدُوا جَزَعَ الْخَزْرَجُ مَعَ وَقْعِ الاْءَسَلِ

لاِءَهَلُّوا وَاسْتَهَلُّوا فَرَحا وَلَقالُوا یا یَزیدُ لا تَشَلِ

ابوبرزه اسلمی برخاست و گفت: به خدا قسم چوب تو به همان موضعی می خورد که مکرر دیدم پیغمبر صلی الله علیه و آله می بوسید.

ابن اثیر و ترمذی و طبری روایت کرده اند، که ابوبرزه گفت: آگاه باش ای یزید که تو روز قیامت می آیی در حالی که ابن زیاد شفیع تو است، و این (حسین علیه السلام ) می آید در حالی که محمّد صلی الله علیه و آله شفیع او است. پس برخاست و بیرون رفت.(3)

6 پیغمبر صلی الله علیه و آله حسین را به دوش می گرفت

در این موضوع هم روایات بسیار است و جمعی از اهل سنّت مانند

1- اسد الغابه، ج 2، ص 21؛ تاریخ طبری، ج 4، ص 349؛ کامل ابن اثیر، ج 3، ص 298؛ تاریخ ابی الفداء، ج 2، ص 106؛ و تذکره الخواص، ص 267.
2- البدء و التاریخ، ج 6 ، ص 12.
3- کامل ابن اثیر، ج 3، ص 299؛ اسد الغابه، ج 5 ، ص 20؛ سنن ترمذی، ج 13، ص 197؛ تاریخ طبری، ج 4، ص 356.