پرتوی از عظمت امام حسین علیه السلام صفحه 66

با امام که پیشرو قافله خداپرستان است، زیاد نشود و تندروهای افراطی به آن مرکز برگردانده می شوند تا شتاب خارج از حدّ، سبب گمراهی آنها نشود. و این است حقیقت معنای کلام پیغمبر صلی الله علیه و آله در ذیل بعضی احادیث صحیحه ثقلین:

«فَلا تُقَدِّمُوهُما فَتُهْلَکُوا وَلا تَقْصِروُا عَنْهُما فَتُهْلَکُوا وَلا تُعَلِّمُوهُمْ فَإِنَّهُمْ أَعْلَمُ مِنْکُمْ»؛(1)

بر قرآن و عترت مقدّم نشوید که هلاک می گردید، و از آنها عقب نیفتید که هلاک می شوید، و به عترت چیزی نیاموزید؛ زیرا آنها از شما داناترند.

پس حسین علیه السلام بی شبهه وارث علم و کمال پیغمبر صلی الله علیه و آله است و همه مردم به علم و دانش او محتاج بودند.

بر حسب روایات متعدد که در کتاب های معتبر نقل شده فاطمه زهرا علیهاالسلام در مرض مودت پدرش، حسن و حسین را نزد آن حضرت آورد، و عرض کرد: یا رسول اللّه این دو پسران تو هستند آنها را ببخش و عطایی مخصوص فرما، یا به آنها چیزی به ارث عطا کن!

پیغمبر فرمود: به حسن عظمت و بردباری می بخشم، و به حسین جود و مهربانی.

و در روایت دیگر است که فرمود: به این بزرگ (یعنی حسن) مهابت و حلم بخشیدم و به آن کوچک (یعنی حسین) محبّت و رضا. و در حدیث