پیام های عاشورا صفحه 158

تصفیه شدند تا حاضران در عاشورا، همه یکدست و خالص باشند.

مخلصین در نیّت و محبّت، از مدینه همراه حضرت بیرون آمدند.

مخلصان دیگری هم در مکّه، در طول راه و حتّی در کربلا به او پیوستند.

امّا آنان که انگیزه های غیر الهی داشتند، یا از آغاز حرکت، او را همراهی نکردند، یا از میان راه برگشتند، یا حتّی فراخوانیِ خصوصی امام را نسبت به نصرتِ آل اللّه، با بهانه هایی نادیده گرفتند و توفیق شهادت در رکاب سید الشهدا علیه السلام را نیافتند.

وقتی در طول راه، اوضاع کوفه و شهادت مسلم بن عقیل گزارش داده شد، جمعی از همراهان، از چپ و راست از پیرامون حضرت متفرّق شدند و تنها کسانی ماندند که از مدینه همراه حضرت آمده بودند.(1)

هرثمه بن ابی مسلم، در میان راه به امام برخورد. امام انتظار یاری و همراهی از او داشت. ولی او نا امنی خانوادۀ خود رابهانه کرد و صحنه را ترک نمود.(2)

عبیدالله بن حرّ جعفی هم در منزلگاه «قصر بنی مقاتل»، به فرستادۀ امام که او را به نصرت حق فرا می خواند، همچنین به دعوت خود امام حسین علیه السلام، که با او دیدار کرد و به یاری فراخواند، پاسخ منفی داد و از این سعادت محروم شد.(3)

طرمّاح بن عدی هم تا چند قدمی این سعادت آمده بود که توفیق همراهی نیافت.(4) وقتی خلوص در مبارزات و فعّالیّت های اجتماعی و

1- (1) - وقعه الطّف، ابو مخنف، ص 166.
2- (2) - موسوعه کلمات الامام الحسین، ص 379.
3- (3) - همان، ص 366.
4- (4) - همان، ص 364.