پیام های عاشورا صفحه 161

اگر در یک مبارزه این انگیزه باشد، تضمین بیشتری برای ادامۀ مبارزه تا نهایت توان و تا پایان عمر است و حتّی در تنهایی و بی یاوری و کمی امکانات هم تکلیف را از خود ساقط نمی داند و با باطل سازش نمی کند.

امام حسین علیه السلام به برادرش محمد حنفیّه که از روی نصیحت به آن حضرت سخنانی می گفت، فرمود:

«یا اخیٖ وَاللّه لَوْالَمْ یَکُنْ فِی الدُّنْیا مَلْجَأً وَ لا مَأْویً لَما بایَعْتُ یَزیٖدَ بْنُ مُعاوِیَهَ».(1)

برادرم! اگر در دنیا هیچ پناهگاهی هم نداشته باشم، هرگز با یزید بیعت نخواهم کرد.

در سخنانی هم روز عاشورا، ضمن ردّ ذلتِ تسلیم در برابر دشمن، فرمود:

«اَلا وَ انّیٖ زاحِفٌ بِهذِهِ الْاُسْرَهِ عَلی قِلَّهِ العَدَدِ وَ کَثْرَهِ الْعَدُوِّ وَ خَذْلَهِ النّاصِرِ»(2)

من با همین گروه اندک، با آنکه دشمن بسیار است و یاوران، ترک یاری کرده اند، خواهم جنگید.

آنچه برای خدا باشد، ماندگار و پایدار می شود. قیام عاشورا چون رنگی خدایی داشت، ابدی و بی شکست شد. به تعبیر حضرت امام قدس سره:

شکست نبود کشته شدن سیدالشهداء؛ چون قیام للّه بود، قیام للّه شکست ندارد. (3)

1- (1) - بحار الانوار، ج 44، ص 329.
2- (2) - مناقب، ابن شهر آشوب، ج 4، ص 110، بحار الانوار، ج 45، ص 83.
3- (3) - صحیفۀ نور، ج 7، ص 37.